Υποθετική έγκλιση και μη πραγματικότητα (zou)

B1 Voorwaardelijke wijs 38 / 48

Με λίγα λόγια

zou (ενικός) / zouden (πληθυντικός) + απαρέμφατο είναι το «would» των ολλανδικών: κάνει τα αιτήματα ευγενικά, μιλάει για μη πραγματικές/υποθετικές καταστάσεις και δίνει ήπιες συμβουλές. Στις μη πραγματικές καταστάσεις, η πρόταση υπόθεσης πάει «έναν χρόνο πιο πίσω» (παρελθοντικός για το παρόν, υπερσυντέλικος για το παρελθόν).

Ο κανόνας

zou είναι απλώς ο παρελθοντικός χρόνος του τροπικού ρήματος zullen (βλ. Μέλλοντας). Από μόνο του δεν έχει εδώ καμία σημασία «μέλλοντα»· δηλώνει υποθετική / μη πραγματική έγκλιση. Το κύριο ρήμα παραμένει απαρέμφατο χωρίς te και μετακινείται στο τέλος της πρότασης (σειρά λέξεων V2: το zou κρατά τη δεύτερη θέση).

Κύριες χρήσεις:

ΧρήσηΠαράδειγμαΣημασία
ΕυγένειαIk zou graag koffie willen.Θα ήθελα καφέ.
Υποθετικό / μη πραγματικόAls ik rijk was, zou ik een huis kopen.Αν ήμουν πλούσιος, θα αγόραζα ένα σπίτι.
Ήπια συμβουλήJe zou meer moeten slapen.Θα έπρεπε να κοιμάσαι περισσότερο.
Μη πραγματικό παρελθόνAls ik het had geweten, zou ik zijn gekomen.Αν το ήξερα, θα είχα έρθει.

Πραγματικές και μη πραγματικές υποθέσεις. Μια πραγματική (ανοιχτή) υπόθεση είναι δυνατή, οπότε και οι δύο προτάσεις χρησιμοποιούν τον ενεστώτα: Als het regent, blijf ik thuis («Αν βρέξει, μένω σπίτι»). Μια μη πραγματική υπόθεση φαντάζεται κάτι αντίθετο με την πραγματικότητα, οπότε πάει έναν χρόνο πιο πίσω και χρησιμοποιεί το zou στην απόδοση:

ΤύποςΠρόταση με AlsΠρόταση απόδοσης
Πραγματική (ενεστώτας)Als het regent (ενεστώτας)blijf ik thuis (ενεστώτας)
Μη πραγματικό παρόνAls het regende (παρελθοντικός)zou ik thuisblijven
Μη πραγματικό παρελθόνAls het had geregend (υπερσυντέλικος)zou ik thuis zijn gebleven

Συνήθως κρατήστε το zou έξω από την πρόταση με als: η υπόθεση δείχνει τη μετατόπιση χρόνου, η απόδοση παίρνει το zou. (Als ik rijk zou zijn, zou ik… δεν είναι λάθος, αλλά ακούγεται πιο βαρύ.)

Τύποι και δομές

ΠρόσωποΤύποςΠαράδειγμα
ikzouIk zou gaan.
jij / je / uzouJij zou gaan.
hij / zij / hetzouHij zou gaan.
wij / wezoudenWe zouden gaan.
julliezoudenJullie zouden gaan.
zij (πληθυντικός)zoudenZij zouden gaan.

Το παρελθόν της υποθετικής = zou/zouden + μετοχή παρακειμένου + hebben/zijn (το ίδιο βοηθητικό ρήμα με τον κανονικό παρακείμενο· βλ. Παρακείμενος). Και οι δύο σειρές τελικού ρήματος είναι σωστές:

ΣειράΠαράδειγμα
βοηθητικό τελευταίο («πράσινη»)Ik zou het gedaan hebben.
βοηθητικό στη μέση («κόκκινη»)Ik zou het hebben gedaan.
με zijnIk zou gekomen zijn / zijn gekomen.

Για συμβουλή και πιθανότητα, βάλτε ένα δεύτερο τροπικό ρήμα: zou + moeten/kunnen + απαρέμφατο → Je zou kunnen bellen («Θα μπορούσες να τηλεφωνήσεις»), Je zou moeten rusten («Θα έπρεπε να ξεκουραστείς»).

Παραδείγματα

NederlandsΕλληνικά
Ik zou graag een kopje koffie willen.Θα ήθελα ένα φλιτζάνι καφέ.
Zou je het raam kunnen openzetten?Θα μπορούσες να ανοίξεις το παράθυρο;
Als ik tijd had, zou ik je helpen.Αν είχα χρόνο, θα σε βοηθούσα.
Je zou echt meer moeten slapen.Πραγματικά θα έπρεπε να κοιμάσαι περισσότερο.
Wat zou jij in mijn plaats doen?Τι θα έκανες στη θέση μου;
Als ik het had geweten, zou ik zijn gekomen.Αν το ήξερα, θα είχα έρθει.
Zonder jou zou ik het niet gered hebben.Χωρίς εσένα, δεν θα τα είχα καταφέρει.
We zouden naar zee gaan, maar het regende.Θα πηγαίναμε στη θάλασσα, αλλά έβρεξε.

Συχνά λάθη

  • Als ik ben rijk, zou ik… -> Als ik rijk was, zou ik… — η μη πραγματική πρόταση με als χρειάζεται τον παρελθοντικό, και το ρήμα πάει στο τέλος της πρότασης.
  • Als ik rijk was, ik zou… -> Als ik rijk was, zou ik… — η πρόταση με als γεμίζει την πρώτη θέση, οπότε η πρόταση απόδοσης αναστρέφεται: το zou έρχεται πριν από το υποκείμενό του.
  • Ik zou kopen een huis. -> Ik zou een huis kopen. — το απαρέμφατο μετακινείται στο τέλος της πρότασης.
  • Als ik het wist, zou ik gekomen zijn. -> Als ik het had geweten, zou ik gekomen zijn. — ένα μη πραγματικό παρελθόν χρειάζεται τον υπερσυντέλικο στην πρόταση με als.
  • Ik zou wil koffie. -> Ik zou graag koffie willen. — μετά το zou χρειάζεστε απαρέμφατο χωρίς te (willen), όχι κλιτό τύπο.

Συμβουλές

  • Θυμηθείτε ότι είναι μόνο ένα ρήμα: zou = παρελθοντικός του zullen. Δύο τύποι για να τους μάθετε — ενικός zou, πληθυντικός zouden.
  • Κόλπο απομνημόνευσης για τον χρόνο στο «αν»: πηγαίνετε έναν χρόνο πιο πίσω. Μη πραγματικό παρόν → παρελθοντικός στην πρόταση υπόθεσης· μη πραγματικό παρελθόν → υπερσυντέλικος στην πρόταση υπόθεσης.
  • Για ευγενικά αιτήματα, το Zou je … kunnen/willen είναι ο πιο συνηθισμένος τρόπος να τα μαλακώσετε: Zou je me kunnen helpen? ακούγεται πολύ πιο ευγενικό από Help me.
  • Το zou μπορεί επίσης να μεταφέρει μη επιβεβαιωμένη πληροφορία: Hij zou ziek zijn = «Λένε ότι είναι άρρωστος» — τα συμφραζόμενα σας λένε ότι πρόκειται για φήμη, όχι για υπόθεση.