Pronomes possessivos

A1 Bezittelijk voornaamwoord 14 / 48

Em resumo

Os determinantes possessivos indicam a quem pertence algo: mijn boek (o meu livro), haar auto (o carro dela). Ficam mesmo antes do nome e quase nunca mudam de forma. A única exceção é ons / onze: use ons antes de uma palavra-het, onze antes de uma palavra-de e antes de todos os plurais.

A regra

Coloque o determinante possessivo mesmo antes do nome, tal como o inglês «my / your / her»: mijn huis, jouw fiets, haar tas. Não há declinação para de/het nem para singular/plural — uma só forma serve para todos os nomes. Por isso mijn boek e mijn boeken, zijn auto e zijn auto’s: o possessivo em si mantém-se igual.

A única exceção é ons / onze («nosso»):

  • ons + uma palavra-het (singular) -> ons huis, ons kind, ons land
  • onze + uma palavra-de (singular) -> onze auto, onze tuin, onze hond
  • onze + qualquer plural (palavra-de ou palavra-het) -> onze auto’s, onze kinderen, onze huizen

Tónico vs átono: algumas formas têm uma variante fraca na fala (mijn -> m’n, zijn -> z’n, haar -> d’r/‘r). Pertencem à fala informal; no texto normal use a forma completa mijn, zijn, haar.

Para dar ênfase à posse ou para dizer «o meu, o teu» sozinho, use van + o pronome complemento (ver lição 13): Die fiets is van mij = Essa bicicleta é minha. Is dat boek van jou? = Esse livro é teu?

Para nomes próprios — e para palavras de família usadas como nomes — há duas opções do dia a dia:

  • -s possessivo: acrescente -s ao nome, normalmente sem apóstrofo -> Jans boek, Maries jas, Peters auto. Depois de uma vogal longa isolada (a, o, u, i, y) escreve-se mesmo -‘s, tal como no plural: Anna’s tas, Otto’s fiets, Ruby’s jas. O mesmo -s vai numa palavra de família: vaders fiets, moeders recept, mijn broers kamer, oma’s bril.
  • van + nome: het boek van Jan, de jas van Marie. É muito comum, sobretudo na fala — e para um nome que não é nem próprio nem de família é a sua única opção: de auto van de buurman, não de buurmans auto.

Formas e estruturas

Dono (sujeito)PossessivoForma fracaTradução
ikmijnm’nmeu
jij / jejouwjeteu (informal, sing.)
uuw-seu (cortesia)
hijzijnz’ndele
het / hij (coisa)zijnz’ndele / dela (coisa)
zij (ela)haard’r / ‘rdela
wij / weons / onze-nosso
julliejulliejevosso (pl.)
zij (eles/elas)hun-deles/delas

Uma coisa no singular leva normalmente zijn, seja qual for o seu artigo: het toestel -> zijn batterij, de boom -> zijn bladeren — um dono que é uma palavra-de não é motivo para mudar para haar, que pertence a uma pessoa do sexo feminino. (Na escrita formal usa-se haar para organizações e palavras-de abstratas: de regering en haar beleid.)

Nota: quando o dono é jullie, o possessivo pode reduzir-se a je se for claro pelo contexto: Hebben jullie je paspoort bij je? Caso contrário use jullie boek.

A escolha entre ons/onze num relance:

FormaUsado antes deExemplos
onspalavra-het, singularons huis, ons kind, ons bedrijf
onzepalavra-de, singularonze auto, onze straat, onze docent
onzetodos os pluraisonze kinderen, onze huizen, onze auto’s

Exemplos

NederlandsPortuguês
Dit is mijn fiets.Esta é a minha bicicleta.
Is dat jouw telefoon?Esse é o teu telemóvel?
Hoe heet uw hond, meneer?Como se chama o seu cão, senhor?
Zijn auto staat voor de deur.O carro dele está à frente da porta.
Haar kinderen gaan naar school.Os filhos dela vão à escola.
Ons huis is klein, maar onze tuin is groot.A nossa casa é pequena, mas o nosso jardim é grande.
Hun ouders wonen in België.Os pais deles vivem na Bélgica.
Die tas is van mij, niet van jou.Essa mala é minha, não tua.
Jans boek ligt op tafel.O livro do Jan está na mesa.

Erros frequentes

  • onze huis -> ons huis — «huis» é uma palavra-het, por isso use ons (não onze) no singular.
  • ons auto -> onze auto — «auto» é uma palavra-de; as palavras-de e todos os plurais levam onze.
  • mijne boek / mijnen huis -> mijn boek — os possessivos nunca acrescentam terminações (só ons/onze muda).
  • jou boek -> jouw boek — o possessivo é jouw (com -w); jou (sem -w) é o pronome complemento, como em voor jou.
  • Jan’s boek -> Jans boek — o possessivo -s num nome não leva apóstrofo.

Dicas

  • Truque para memorizar o único irregular: ons + palavra-het, onze para tudo o resto (palavras-de e todos os plurais).
  • Armadilha ortográfica: jouw = possessivo («teu» + nome), jou = complemento («para ti»). Soam de forma idêntica, por isso ouça o que vem a seguir: um nome -> jouw, caso contrário -> jou.
  • Precisa de «o meu / o teu / o dele» sozinho? Mude para van + pronome complemento: van mij, van jou, van hem, van haar, van ons, van hen (ver lição 13).
  • As formas fracas m’n, z’n, d’r são aceitáveis ao falar, mas escreva mijn, zijn, haar no texto normal.