Liczebniki z rzeczownikami; dopełniacz liczby mnogiej

A2 Числительные с существительными; родительный множественного 30 / 50

W skrócie

Liczebnik decyduje o przypadku rzeczownika: 1 (a także …21, 31) zachowuje mianownik liczby pojedynczej; 2, 3, 4 (a także …22–24) wymagają dopełniacza liczby pojedynczej; 5 i więcej (a także …25+) wymaga dopełniacza liczby mnogiej. Słowa takie jak мно́го, ско́лько, не́сколько również wymagają dopełniacza liczby mnogiej.

Zasada

Liczy się tylko ostatnie słowo liczebnika. Spójrz na ostatnią cyfrę i wybierz formę rzeczownika:

Ostatnia cyfra liczbyForma rzeczownikaPrzykład
1 (1, 21, 31, 101…)mianownik liczby pojedynczej, a оди́н/одна́/одно́ zgadza się w rodzajuдва́дцать оди́н рубль, три́дцать одна́ кни́га
2, 3, 4 (2, 22, 23, 24…)dopełniacz liczby pojedynczej (r.ż. używa две)два рубля́, три кни́ги, четы́ре часа́
5-20, oraz 5-9, 0 (5, 11, 20, 25, 30…)dopełniacz liczby mnogiejпять рубле́й, де́сять книг, два́дцать часо́в

Zauważ, że 11–14 zawsze wymagają dopełniacza liczby mnogiej (оди́ннадцать книг, двена́дцать рубле́й) — „wyglądają” jak 1–4, ale kierują się regułą 5–20.

Dopełniacz liczby mnogiej to tu kluczowa nowa forma. W przybliżeniu: rzeczowniki męskie dodają końcówkę, a żeńskie i nijakie tracą ją (końcówka zerowa).

Po przyimku odmienia się cała fraza, łącznie z liczebnikiem: с двумя́ друзья́ми (narz.), о пяти́ кни́гах (miejsc.).

Gdy fraza jest podmiotem, liczebnik kończący się na 1 wymaga czasownika w liczbie pojedynczej, zgadzającego się w rodzaju (два́дцать одна́ кни́га лежа́ла); od 2 wzwyż poprawne są oba uzgodnienia — czasownik w liczbie mnogiej podkreśla policzone rzeczy (пять госте́й пришли́), a czasownik nijaki w liczbie pojedynczej samą liczbę (пришло́ пять госте́й), i to właśnie nijaki w liczbie pojedynczej jest zwykły w zdaniach typu „jest / było”.

Formy i schematy

Zgodność оди́н (liczebnika 1):

Rodzaj męskiRodzaj żeńskiRodzaj nijaki
оди́н рубльодна́ кни́гаодно́ окно́
два́дцать оди́н рубльтри́дцать одна́ кни́гасо́рок одно́ окно́

Dopełniacz liczby mnogiej — jak go tworzyć:

Typ rzeczownikaKońcówkaMian. lp. -> Dop. lm.
r.m., temat twardy-овстол -> столо́в
r.m. na -й-евмузе́й -> музе́ев
r.m. na -ь / ж, ч, ш, щ-ейрубль -> рубле́й, врач -> враче́й
r.ż. na -а / -яzerowa (∅)кни́га -> книг, неде́ля -> неде́ль
r.ż. z grupą spółgłosekzerowa + samogłoska ruchomaде́вушка -> де́вушек, ма́рка -> ма́рок
r.ż. na -ь-ейдверь -> двере́й, ночь -> ноче́й
r.n. na -оzerowaокно́ -> о́кон, ме́сто -> мест
r.n. na -е-еймо́ре -> море́й, по́ле -> поле́й

Przymiotnik między liczebnikiem a rzeczownikiem przyjmuje liczbę mnogą od 2 wzwyż, mimo że rzeczownik po 2, 3, 4 jest w dopełniaczu liczby pojedynczej (po 1 i …21 cała fraza zostaje w mianowniku liczby pojedynczej: оди́н но́вый стол):

LiczebnikRodzaj męski / nijakiRodzaj żeński
2, 3, 4dopełniacz liczby mnogiej: два но́вых стола́, три больши́х окна́zwykle mianownik liczby mnogiej: четы́ре но́вые по́лки
5 i więcejdopełniacz liczby mnogiej: пять но́вых столо́вdopełniacz liczby mnogiej: пять но́вых по́лок

Dużo / ile + dopełniacz liczby mnogiej: мно́го книг, ма́ло де́нег, ско́лько рубле́й?, не́сколько часо́в — przymiotnik po nich też jest w dopełniaczu liczby mnogiej: не́сколько молоды́х я́блонь.

Przykłady

РусскийPolski
У меня́ в кошельке́ два́дцать оди́н рубль.Mam w portfelu dwadzieścia jeden rubli.
Я купи́л три кни́ги и четы́ре ру́чки.Kupiłem trzy książki i cztery długopisy.
В на́шей гру́ппе пять студе́нтов.W naszej grupie jest pięciu studentów.
Уро́к дли́тся со́рок пять мину́т.Lekcja trwa czterdzieści pięć minut.
На столе́ стоя́ло во́семь таре́лок.Na stole było osiem talerzy.
У них мно́го друзе́й в э́том го́роде.Mają wielu przyjaciół w tym mieście.
Ско́лько книг ты прочита́л за ле́то?Ile książek przeczytałeś przez lato?
Я прие́хал сюда́ с двумя́ чемода́нами.Przyjechałem tu z dwiema walizkami.

Typowe błędy

  • пять кни́ги -> пять книг — 5 i więcej wymaga dopełniacza liczby mnogiej, nie dopełniacza liczby pojedynczej.
  • три часо́в -> три часа́ — 2, 3, 4 wymagają dopełniacza liczby pojedynczej (часа́), nie mnogiej.
  • два кни́ги -> две кни́ги — rzeczowniki żeńskie używają две, nie два.
  • два́дцать оди́н рубли́ -> два́дцать оди́н рубль — liczebnik kończący się na 1 zachowuje mianownik liczby pojedynczej.
  • мно́го друзья́ -> мно́го друзе́й — мно́го / ско́лько / не́сколько zawsze wymagają dopełniacza liczby mnogiej.

Wskazówki

  • Sposób na zapamiętanie: 1 = zachowuje się jak rzeczownik (zgadza się, mian. lp.); 2-3-4 = mała grupa (dop. lp.); 5+ = tłum (dop. lm.).
  • Patrz tylko na ostatnią cyfrę: 101 zachowuje się jak 1, 52 jak 2, 25 jak 5. Wyjątkiem są 11–14, które zawsze wymagają dopełniacza liczby mnogiej.
  • Dla dopełniacza liczby mnogiej zapamiętaj tę zależność: rodzaj męski dodaje -ов/-ев/-ей, a żeński -а i nijaki -о redukują się do zera (często wstawiając samogłoskę ruchomą -о-/-е-: ма́рка -> ма́рок, окно́ -> о́кон).
  • Po przyimku odmień wszystko: с пятью́ рубля́ми, к трём друзья́м, о двух кни́гах (odmiana liczebników jest szczegółowo omówiona w kroku 48).