Biernik

A1 Винительный падеж 10 / 50

W skrócie

Biernik (вини́тельный) to przypadek dopełnienia bliższego — rzeczy, na którą skierowana jest czynność: odpowiada na pytania Кого́? Что? (Kogo? Co?). Я чита́ю кни́гу, Я люблю́ Москву́. Ten sam przypadek, z в / на, oznacza też kierunek — Куда́? (Я иду́ в шко́лу) — oraz dni tygodnia (в понеде́льник).

Zasada

1. Dopełnienie bliższe. Czasownik przechodni (чита́ть, люби́ть, ви́деть, знать, де́лать, покупа́ть…) wymaga dopełnienia w bierniku. Zapytaj Что? o rzeczy i Кого́? o ludzi/zwierzęta.

Końcówka zależy od rodzaju i żywotności:

TypMianownik → BiernikZasada
R.m. nieżywotnyстол → стол= mianownik (bez zmian)
Rodzaj nijaki (wszystkie)окно́ → окно́= mianownik (bez zmian)
R.m. żywotnyстуде́нт → студе́нта= dopełniacz (dodaj -а / -я)
R.ż. -акни́га → кни́гу-а → -у
R.ż. -янеде́ля → неде́лю-я → -ю
R.ż. -ьдверь → дверьbez zmian

W liczbie pojedynczej formę zmieniają więc naprawdę tylko dwie grupy: rzeczowniki żeńskie na -а/-я oraz rzeczowniki rodzaju męskiego żywotne. Wszystko inne wygląda tak samo jak forma słownikowa.

Zwróć uwagę: dla rzeczowników żeńskich na -а/-я żywotność nie ma znaczenia w liczbie pojedynczej — zarówno ма́ма, jak i кни́га dają -у (Я зна́ю ма́му, Я чита́ю кни́гу). Rzeczowniki na -а/-я nazywające ludzi działają tak samo — па́па, дя́дя, де́душка, мужчи́на (rodzaju męskiego ze znaczenia, lekcja 1) i słowa wspólnorodzajowe, takie jak колле́га, wciąż dają -у/-ю, a nie dopełniaczopodobną końcówkę -а/-я jak студе́нт: Я жду колле́гу, Мы навеща́ем дя́дю.

Liczba mnoga. W liczbie mnogiej rodzaj przestaje mieć znaczenie i decyduje tylko żywotność: nieżywotna liczba mnoga wygląda dokładnie jak mianownik (Я покупа́ю кни́ги; po в / на tak samo — Я иду́ на ку́рсы), żywotna liczba mnoga kopiuje dopełniacz liczby mnogiej (Я ви́жу студе́нтов) — ta forma pojawi się w lekcji 30.

2. Kierunek — Куда́? (в / на + biernik). Przyimki в (do wnętrza) i на (na) + biernik odpowiadają na Куда́? (dokąd?). Porównaj to z miejscem (Где?), które używa tych samych przyimków + przypadka przyimkowego (lekcja 9):

Куда́? — biernikГде? — miejscownik
Я иду́ в шко́лу.Я в шко́ле.
Я иду́ на рабо́ту.Я на рабо́те.
Мы е́дем в Москву́.Мы в Москве́.

3. Czas — dni tygodnia (в + biernik). Aby powiedzieć w dany dzień, użyj в + biernik: в понеде́льник, в сре́ду, в суббо́ту.

Formy i schematy

Rzeczowniki (liczba pojedyncza):

Тип / TypИм. п. (M.)Вин. п. (B.)Tłumaczenie
R.m. nieżyw.стол, журна́лстол, журна́лstół, czasopismo
R.m. żyw.брат, Ива́нбра́та, Ива́наbrat, Iwan
R.m. żyw. (miękki)учи́тельучи́теляnauczyciel
R.m. żyw. na -а/-япа́па, дя́дя, колле́гапа́пу, дя́дю, колле́гуtata, wujek, kolega
Rodzaj nijakiокно́, мо́реокно́, мо́реokno, morze
R.ż. -арабо́та, Москва́рабо́ту, Москву́praca, Moskwa
R.ż. -янеде́ля, тётянеде́лю, тётюtydzień, ciocia
R.ż. -ьдверь, ночьдверь, ночьdrzwi, noc

Rzeczowniki (liczba mnoga) (rodzaj nie ma już znaczenia, liczy się tylko żywotność):

Тип / TypИм. п. (M.)Вин. п. (B.)Tłumaczenie
Liczba mnoga, nieżyw.столы́, кни́ги, о́кнастолы́, кни́ги, о́кнаstoły, książki, okna
Liczba mnoga, żyw.бра́тья, студе́нтыбра́тьев, студе́нтовbracia, studenci

Zaimki osobowe (formy biernika są takie same jak dopełniacza):

Им. п. (M.)Вин. п. (B.)Tłumaczenie
яменя́mnie
тытебя́ciebie
он / оно́его́ (него́)jego, go
она́её (неё)jej
мынасnas
вывасwas / pana, panią
они́их (них)ich

Po przyimku zaimki trzeciej osoby dodają н-: на него́, про неё, за них.

Przykłady

РусскийPolski
Я чита́ю интере́сную кни́гу.Czytam ciekawą książkę.
Я о́чень люблю́ Москву́.Bardzo kocham Moskwę.
Я ви́жу стол и окно́.Widzę stół i okno.
Ты зна́ешь Ива́на?Znasz Iwana?
Анто́н ка́ждый день ви́дит бра́та.Anton widuje swojego brata codziennie.
У́тром я иду́ в шко́лу, а пото́м на рабо́ту.Rano idę do szkoły, potem do pracy.
В сре́ду мы е́дем в Москву́.W środę jedziemy do Moskwy.
Он лю́бит меня́, а я люблю́ его́.On kocha mnie, a ja kocham jego.

Typowe błędy

  • Я чита́ю кни́га -> Я чита́ю кни́гу — rzeczownik żeński na -а zmienia się na -у jako dopełnienie bliższe.
  • Я ви́жу Ива́н / студе́нт -> Я ви́жу Ива́на / студе́нта — rodzaj męski żywotny przybiera dopełniaczopodobną końcówkę -а/-я.
  • Я иду́ в шко́ле -> Я иду́ в шко́лу — kierunek (Куда́?) wymaga в/на + biernika, a nie przypadka przyimkowego (to miejsce, Где?).
  • Он лю́бит я / она́ -> Он лю́бит меня́ / её — zaimek w funkcji dopełnienia musi być w bierniku, nigdy w mianowniku.
  • Я открыва́ю дверю -> Я открыва́ю дверь — rzeczowniki żeńskie na -ь nie zmieniają się w bierniku.

Wskazówki

  • Najpierw łatwe przypadki: rzeczowniki rodzaju męskiego nieżywotne i wszystkie nijakie wyglądają dokładnie jak forma słownikowa, więc nie ma tam niczego nowego do nauczenia.
  • Sposób na zapamiętanie żeńskich: okrągłe samogłoski „zaokrąglają się” — -а → -у, -я → -ю (кни́га → кни́гу, неде́ля → неде́лю).
  • Biernik rodzaju męskiego żywotnego = dopełniacz (z wyjątkiem rzeczowników na -а/-я: па́пу, дя́дю), i tak samo jest z zaimkami w funkcji dopełnienia (меня́, тебя́, его́, её, нас, вас, их). Naucz się ich raz, a użyjesz do dwóch przypadków (porównaj lekcję 11).
  • Ten sam przyimek, dwa znaczenia: в шко́ле (w szkole — przypadek przyimkowy) kontra в шко́лу (do szkoły — biernik). Zapytaj Где? kontra Куда́?, aby wybrać.