Zaawansowane zaimki względne: o qual i cujo

B2 Relativos avançados: o qual e cujo 45 / 55

W skrócie

Lekcja 38 nauczyła cię codziennych zaimków względnych — que (uniwersalnego), quem (dla osób, po przyimku) i onde (dla miejsc). Ta lekcja dodaje dwa „cięższe” zaimki względne, na których opiera się staranny, pisany portugalski europejski. O qual — z formami a qual, os quais, as quais — to dłuższy, bardziej jednoznaczny zamiennik dla que i quem: sięga się po niego po przyimku, żeby usunąć dwuznaczność, albo wewnątrz zdania oddzielonego przecinkiem (nieograniczającego). Cujo — cuja, cujos, cujas — to jedno słowo na „czyj”, które kryje w sobie jedną poważną pułapkę: zgadza się nie z właścicielem, lecz z rzeczą posiadaną, nie bierze przedimka i przylega bezpośrednio do rzeczownika. Żadne z tych dwóch nie jest tylko stylistyczną ozdobą: po przyimku złożonym portugalski europejski odrzuca samo que, a cujo to jedyny poprawny sposób na wyrażenie posiadania w zdaniu względnym.

Zasada

O qual ma cztery formy i zgadza się z poprzednikiem

O qual to tak naprawdę przedimek o/a/os/as zrośnięty z qual, dlatego ma taki sam rodzaj i liczbę jak rzeczownik, do którego się odnosi (jego poprzednik):

Liczba pojedynczaLiczba mnoga
Rodzaj męskio qualos quais
Forma żeńskaa qualas quais

O senhor a quem escrevi respondeu używa quem; bardziej formalne o senhor ao qual escrevi respondeu używa o qual, a qual zmienia się w a qual, os quais, as quais, dopasowując się do tego, do czego się odnosi.

Kiedy używać o qual zamiast que

Samo que nadal jest domyślnym wyborem dla prostego zaimka względnego w funkcji podmiotu lub dopełnienia (o livro que comprei). Przejdź na o qual w trzech sytuacjach:

  1. Po przyimku — a po przyimku złożonym obowiązkowo. Z prostymi przyimkami de, em, por, a, com + rzecz spotyka się zarówno que, jak i o qual, ale po przyimkach wielowyrazowych (ao lado de, por causa de, graças a, através de, dentro de, a respeito de) portugalski europejski wymaga formy qual/quem i nigdy samego que:
    • o motivo pelo qual vim — powód, dla którego przyszedłem.
    • o prédio ao lado do qual moro — budynek, obok którego mieszkam. (nigdy ao lado de que)
  2. Żeby usunąć dwuznaczność. Ponieważ o qual się zgadza, może jednoznacznie wskazać jeden z dwóch możliwych poprzedników tam, gdzie que byłoby niejasne: A irmã do médico, a qual vive em Lisboa, … (a qual, rodzaj żeński = siostra) wobec o qual, … (= lekarz).
  3. W zdaniach nieograniczających (oddzielonych przecinkiem), w starannym lub pisanym rejestrze: O relatório, o qual foi divulgado ontem, provocou reações.

Przyimek zlewa się z o qual dokładnie tak samo jak z przedimkiem

Każde ściągnięcie, którego nauczyłeś się w lekcji 2 (oraz por -> pelo z lekcji 28), działa tutaj bez zmian, ponieważ o qual zaczyna się od przedimka:

Przyimek +o quala qualos quaisas quais
dedo qualda qualdos quaisdas quais
emno qualna qualnos quaisnas quais
aao qualà qualaos quaisàs quais
porpelo qualpela qualpelos quaispelas quais

A więc jest na qual, pelo qual, à qual — nigdy em a qual, por o qual, a a qual.

Osoby po przyimku: quem lub o qual, nigdy que

Dla osoby po przyimku portugalski europejski używa quem (lekcja 38) lub, bardziej formalnie, o qual — ale nie samego que:

  • o amigo com quem falei = o amigo com o qual falei — przyjaciel, z którym rozmawiałem.
  • NIE o amigo com que falei (spotykane regionalnie, ale poza normą).

Cujo: jedno słowo na „czyj”

Cujo łączy właściciela z rzeczą posiadaną i odpowiada polskiemu „czyj” lub „którego”. Ma cztery formy i jedną żelazną zasadę: zgadza się z rzeczą posiadaną, nie z właścicielem, nie bierze przedimka i stoi bezpośrednio przed tym rzeczownikiem:

Liczba pojedynczaLiczba mnoga
Rodzaj męskicujocujos
Forma żeńskacujacujas
  • o escritor cujos livros li — pisarz, którego książki czytam. (cujos zgadza się z livros, nie z escritor.)
  • a empresa cujo diretor conheço — firma, której dyrektora znam.
  • um problema cuja solução ninguém encontra — problem, którego rozwiązania nikt nie może znaleźć.

Przed cujo może stać przyimek; nadal zgadza się ono z rzeczownikiem oznaczającym rzecz posiadaną i nigdy się nie ściąga, bo nie ma przedimka, z którym mogłoby się zlać:

  • a casa em cujo jardim brincávamos — dom, w którego ogrodzie bawiliśmy się kiedyś.
  • a autora a cujo estilo me habituei — autorka, do której stylu przywykłem.
  • o tema sobre cujas implicações discutimos — temat, którego implikacje omówiliśmy.

Formy i schematy

Wybór zaimka względnego po przyimku:

PoprzednikPrzyimek prostyPrzyimek złożony
rzeczde/em/por/a/com que lub o qualtylko o qual (do qual, ao lado do qual)
osobaquem lub o qualtylko quem / o qual
posiadanie („czyj”)cujo (+ rzeczownik)przyimek + cujo (a cujo, em cujo)

Cujo zgadza się „w prawo” — patrz na rzeczownik, który po nim następuje:

WłaścicielRzeczownik oznaczający rzecz posiadanąWynik
o autoros livros (r.m. lm.)o autor cujos livros
a cidadeas praias (r.ż. lm.)a cidade cujas praias
o alunoa nota (r.ż. lp.)o aluno cuja nota

Przykłady

PortuguêsPolski
A empresa para a qual trabalho fica no Porto.Firma, dla której pracuję, jest w Porto.
Estas são as razões pelas quais desistimos.To są powody, dla których się poddaliśmy.
O comité, o qual se reúne à sexta, decidiu adiar.Komisja, która spotyka się w piątki, postanowiła to odłożyć.
É um assunto a respeito do qual nada sei.To sprawa, o której nic nie wiem.
Falei com a médica com quem já te tinhas consultado.Rozmawiałem z lekarzem, którego już wcześniej widziałeś.
O romancista cujos contos adoro vem cá amanhã.Powieściopisarz, którego opowiadania uwielbiam, przyjeżdża jutro.
Vivo numa rua cujo nome ninguém sabe pronunciar.Mieszkam przy ulicy, której nazwy nikt nie umie wymówić.
A ponte sob a qual passámos é do século XIX.Most, pod którym przeszliśmy, pochodzi z XIX wieku.
Conheço o político a cujas promessas ninguém liga.Znam polityka, którego obietnic nikt nie bierze na serio.
A casa em cujo sótão dormíamos foi vendida.Dom, na którego strychu kiedyś sypialiśmy, został sprzedany.

Typowe błędy

  • Que po przyimku złożonym: a razão por causa de que faltei -> por causa da qual — przyimki wielowyrazowe wymagają formy qual i jej ściągnięcia.
  • Przedimek po cujo: o homem cujo o carro bateu -> cujo carro — cujo już zawiera w sobie znaczenie przedimka; nic nie może stać między nim a rzeczownikiem.
  • Uzgadnianie cujo z właścicielem: a mulher cujo filhos vieram -> cujos filhos — zgadza się ono z filhos (r.m. lm.), nigdy z mulher.
  • Użycie de que / de quem dla „czyj” odnoszącego się do rzeczy: a casa de que as janelas estão partidas -> cujas janelas — posiadanie rzeczy wyraża zawsze cujo.
  • Pomijanie ściągnięcia: o fim por o qual lutamos / a sala em a qual entrámos -> pelo qual, na qual.
  • Samo que + przyimek dla osoby: o colega a que pedi ajuda -> a quem (lub ao qual).
  • Wstawianie o qual tam, gdzie naturalne jest zwykłe que: O bolo o qual fiz -> que fiz — bez przyimka, w zdaniu ograniczającym, poprawnym domyślnym wyborem jest que; o qual brzmi tam sztywno.
  • W Brazylii: norma pisana jest identyczna — o qual i cujo działają dokładnie tak samo. Różni się tylko mowa potoczna, w której portugalski brazylijski często unika obu, sięgając po konstrukcję z zaimkiem powtórzonym (o autor que eu li os livros dele); to niestandardowe po obu stronach Atlantyku, więc w piśmie zachowaj cujo.

Wskazówki

  • Po przyimku zadaj sobie dwa pytania. Rzecz czy osoba? Rzecz -> o/a qual (albo samo que z przyimkami prostymi); osoba -> quem (albo o qual). Przyimek prosty czy złożony? Złożony -> zawsze forma qual/quem, nigdy que.
  • Cujo patrzy do przodu, nie wstecz: przyjmuje końcówkę od rzeczownika, który po nim następuje, i przylega do niego bezpośrednio, bez o/a pomiędzy — cujo carro, cujas ideias.
  • Ściągaj automatycznie. Każdy przyimek, który zlewa się z o/a/os/as, zlewa się też z o qual — do qual, no qual, pela qual, à qual — ale cujo nie ma przedimka, więc zostaje osobno: a cujo, de cujo, em cujo.
  • Trzymaj o qual w rezerwie. Zwykłe que pozostaje codziennym zaimkiem względnym; sięgaj po o qual tylko żeby (a) stanąć po przyimku, (b) usunąć dwuznaczność między dwoma możliwymi poprzednikami, albo (c) otworzyć zdanie oddzielone przecinkiem w starannym piśmie.