Czas teraźniejszy trybu łączącego: użycie

B1 Presente do conjuntivo: usos 34 / 55

W skrócie

W lekcji 33 nauczyłeś się tworzyć czas teraźniejszy trybu łączącego; teraz nauczysz się, kiedy jest on wymagany. Najważniejsza myśl: tryb łączący mieszka w zdaniu podrzędnym po que, a wywołuje go to, co robi zdanie główne. Kiedy zdanie główne stwierdza fakt, zostajesz przy trybie oznajmującym (Sei que ele vem, „wiem, że on przychodzi”). Kiedy zdanie główne wyraża życzenie, emocję, próbę wpłynięcia na kogoś albo ubiera myśl w bezosobowy osąd, zdanie po que przechodzi w tryb łączący (Quero que ele venha, „chcę, żeby on przyszedł”). Muszą zajść razem dwa warunki: jest zdanie po que, i oba zdania mają różne podmioty. Ten sam podmiot, a portugalski używa zamiast tego zwykłego bezokolicznika — angielski nie zmusza cię do takiego rozróżnienia, więc to właśnie trzeba pilnować.

Zasada

Pomyśl o czterech rodzinach sygnałów w zdaniu głównym. Jeśli czasownik lub wyrażenie przed que należy do jednej z nich, czasownik po que jest w trybie łączącym.

1. Życzenie i nadzieja (wola)

Czasowniki chcenia, nadziei i preferencji: querer, desejar, esperar, preferir, gostar (que), oraz słowo życzenia oxalá („oby / daj Boże”, które bierze tryb łączący bez que).

  • Quero que fiques aqui. — Chcę, żebyś tu został.
  • Espero que corra tudo bem. — Mam nadzieję, że wszystko pójdzie dobrze.
  • Oxalá faça sol amanhã. — Mam nadzieję, że jutro będzie słonecznie.

2. Emocja i reakcja

Każde zdanie główne, które emocjonalnie reaguje na zdanie po que: gostar que, adorar que, ter pena que, ter medo que, recear que, alegrar-se de que, surpreender que, ser bom / mau que.

  • Tenho pena que não possas vir. — Przykro mi, że nie możesz przyjść.
  • Alegra-me que estejas melhor. — Cieszę się, że czujesz się lepiej.
  • Surpreende-me que ele já saiba a verdade. — Jestem zaskoczony, że on już zna prawdę.

3. Wpływ: rozkazywanie, proszenie, pozwalanie, zakazywanie

Czasowniki, które popychają inny podmiot do działania: pedir, dizer (= kazać, polecić), mandar, ordenar, exigir, aconselhar, sugerir, permitir, deixar, proibir, impedir, evitar.

  • Peço-te que tenhas paciência. — Proszę cię, żebyś był cierpliwy.
  • O médico aconselha que bebas mais água. — Lekarz radzi ci, żebyś pił więcej wody.
  • Não permitem que fumemos aqui. — Nie pozwalają nam tu palić.

Zwróć uwagę na dizer: Digo que ele vem = „mówię (relacjonuję), że on przychodzi” (tryb oznajmujący, fakt); Digo-lhe que venha = „mówię mu, żeby przyszedł” (tryb łączący, rozkaz).

4. Bezosobowe wyrażenia osądu, potrzeby i możliwości

Schemat É + przymiotnik/rzeczownik + que…, kiedy niesie osąd wartościujący, konieczność, wątpliwość lub możliwość, a nie zwykły fakt: é importante, é preciso, é necessário, é bom, é melhor, é pena, é possível, é provável, pode ser, convém, basta.

  • É importante que chegues a horas. — Ważne jest, żebyś przyjechał na czas.
  • É preciso que façamos algo. — Trzeba, żebyśmy coś zrobili.
  • É possível que ele esteja cansado. — Możliwe, że jest zmęczony.

Przysłówek talvez („może”) wyraża tę samą możliwość bez tego schematu: postawiony przed czasownikiem bierze tryb łączący bez que (Talvez ele esteja cansado).

Wyjątkiem są bezosobowe wyrażenia pewności: é verdade que, é evidente que, é óbvio que, é claro que stwierdzają fakt i dlatego zostają przy trybie oznajmującym (É óbvio que ele está cansado). Ten kontrast tryb oznajmujący – tryb łączący to cały temat lekcji 35.

Warunek różnych podmiotów (kluczowy filtr)

Sygnał wymusza tryb łączący tylko wtedy, gdy oba zdania mają różne podmioty. Jeśli podmiot jest ten sam, pomiń que i użyj bezokolicznika (osobowego, gdy trzeba, lekcja 37):

  • Różne podmioty -> tryb łączący: Quero que (tu) saias. — Chcę, żebyś wyszedł.
  • Ten sam podmiot -> bezokolicznik: Quero sair. — Chcę wyjść (sam).
  • Różne podmioty -> tryb łączący: É melhor que (vocês) esperem. — Lepiej, żebyście poczekali.
  • Bezosobowe, bez wskazanego podmiotu -> bezokolicznik: É melhor esperar. — Lepiej poczekać.

Formy i schematy

Ta maszyna ma trzy miejsca: sygnał, spójnik que i czasownik w trybie łączącym.

Rodzina sygnałówTypowy czasownik zdania głównegoSchemat zdania
Życzenie / nadziejaquero, espero, prefiro, oxaláQuero que tu [tryb łączący]
Emocjatenho pena, alegra-me, tenho medoTenho medo que ele [tryb łączący]
Wpływpeço, mando, aconselho, deixo, proíboPeço-te que tu [tryb łączący]
Bezosobowy osądé importante, é preciso, é possível, talvezÉ preciso que nós [tryb łączący]

Ten sam podmiot anuluje sygnał i wybiera bezokolicznik:

PodmiotyStrukturaPrzykład
Różnesygnał + que + tryb łączącyEspero que venhas
Ten samsygnał + bezokolicznik (bez que)Espero vir
Bezosobowe (bez podmiotu)é + przymiotnik + bezokolicznikÉ bom descansar

Przykłady

PortuguêsPolski
Espero que tenhas um bom dia.Mam nadzieję, że będziesz miał dobry dzień.
Quero que me digas a verdade.Chcę, żebyś powiedział mi prawdę.
Tenho pena que ele não esteja cá.Przykro mi, że go tu nie ma.
É importante que estudes todos os dias.Ważne jest, żebyś uczył się codziennie.
Peço-lhe que feche a porta, por favor.Proszę cię, żebyś zamknął drzwi.
Talvez haja boleia para a estação.Może jest winda na dworzec.
Prefiro que apanhemos o comboio das oito.Wolę, żebyśmy pojechali pociągiem o ósmej.
Oxalá corra tudo bem no exame.Mam nadzieję, że wszystko pójdzie dobrze na egzaminie.
Não deixam que as crianças saiam sozinhas.Nie pozwalają dzieciom wychodzić samym.
É pena que percas esta oportunidade.Szkoda, że przegapiasz tę szansę.

Typowe błędy

  • Quero que tu vens -> Quero que tu venhas — czasownik życzenia wymusza tryb łączący w zdaniu po que; nigdy tryb oznajmujący.
  • Quero que eu saia -> Quero sair — ten sam podmiot oznacza brak que i zwykły bezokolicznik; tryb łączący jest tylko dla innego podmiotu.
  • Espero que ele é feliz -> Espero que ele seja feliz — esperar (nadzieja) wywołuje tryb łączący; nie wracaj do é.
  • É importante que estudar -> É importante estudar (ogólnie) albo É importante que estudes (konkretna osoba) — po que musi stać odmieniony tryb łączący, nigdy bezokolicznik.
  • Peço que tu tens paciência -> Peço que tenhas paciência — czasowniki wpływu (pedir, mandar, aconselhar) biorą tryb łączący.
  • Talvez ele vem -> Talvez ele venha — talvez („może”) sygnalizuje możliwość i wymaga trybu łączącego, kiedy poprzedza czasownik.
  • É óbvio que ele venha -> É óbvio que ele vem — bezosobowe wyrażenia pewności (é óbvio, é verdade) zostają przy trybie oznajmującym; tryb łączący wywołują tylko bezosobowe wyrażenia osądu / wątpliwości.

Wskazówki

  • Ucz się sygnału, nie formy czasownika. Zadaj pytanie: „czy zdanie główne chce, czuje, popycha albo osądza?”. Jeśli tak, zdanie po que jest w trybie łączącym; jeśli tylko relacjonuje fakt (sei que, vejo que, é verdade que), jest w trybie oznajmującym.
  • Dla czterech rodzin sygnałów niezawodnym filtrem jest dwa różne podmioty + que. Brak jednego z nich, i tryb łączący zwykle znika: ten sam podmiot -> bezokolicznik, brak que -> brak trybu łączącego. Stałymi wyjątkami są jednowyrazowe sygnały oxalá i stojące na początku zdania talvez, które biorą tryb łączący zupełnie bez que.
  • Espero que to twój najczęstszy sygnał w żywej mowie (espero que sim, espero que gostes) — ćwicz go, aż que + tryb łączący staną się automatyczne.
  • Uważaj na dizer i pedir: relacjonowanie faktu to tryb oznajmujący (disse que vinha), ale mówienie komuś, żeby coś zrobił, to tryb łączący (disse-lhe que viesse).
  • Oxalá i stojące na początku zdania talvez biorą tryb łączący bez żadnego que — traktuj je jako jednowyrazowe sygnały.
  • W Brazylii reguły sygnałów są identyczne, ale w potocznej mowie po talvez często pomija się tryb łączący (talvez ele vem); w starannym europejskim portugalskim tryb łączący jest oczekiwany — zachowaj go.