W skrócie

Ta lekcja przedstawia niewielki zestaw przyimków, które mówią, gdzie coś się znajduje i dokąd coś zmierza: em (w / na / u), a i para (do), de (z, od), por (przez), a także zwroty takie jak ao lado de (obok) i em frente de (naprzeciwko). Portugalski różni się od angielskiego w dwóch rzeczach. Po pierwsze, większość z nich łączy się z następującym po nich przedimkiem w ściągnięcia poznane w lekcji 2 — em + o -> no, a + a -> à, de + o -> do — a to ściągnięcie jest obowiązkowe. Po drugie, portugalski dzieli angielskie „to” na dwa sposoby: a dla miejsca, do którego się jedzie i z którego się wraca, para dla miejsca, do którego się zmierza, by tam zostać. Opanuj ściągnięcia do automatyzmu i jasno rozróżnij a / para, a będziesz umieć określić położenie i ruch czegokolwiek.

Zasada

em — gdzie coś jest (w, na, u)

Em to uniwersalny przyimek miejsca — angielskie „in”, „on” i „at” wszystkie się w nim mieszczą. Łączy się z przedimkiem określonym: no, na, nos, nas.

Estou em casa („Jestem w domu”), Moro no Porto, O livro está na mesa, Vivemos nos Açores. Użyj go z czasownikiem statycznym — estar, ficar, morar, viver — żeby powiedzieć, gdzie ktoś lub coś się znajduje: A farmácia fica na avenida.

a i para — do (dwa znaczenia „to”)

Oba tłumaczą się jako „do”, ale niosą różne podróże:

• a wskazuje cel, z którego wrócisz — wycieczkę, sprawunek, wizytę. Łączy się w ściągnięcie: ao, à, aos, às. Vou ao cinema, Vamos à praia, Ela foi aos Açores.
• para wskazuje cel, do którego zmierzasz, by tam zostać, albo ogólny kierunek. W piśmie nie tworzy ściągnięcia: para o, para a. Vou para casa („Idę do domu”, żeby tam zostać), Mudámo-nos para Lisboa („Przeprowadziliśmy się do Lizbony”).

Vou a Lisboa no sábado to wycieczka na jeden dzień; Vou para Lisboa to przeprowadzka. Kiedy nie jesteś pewien, a jest bezpiecznym, codziennym wyborem dla wyjść.

de — z, od (pochodzenie), i por — przez (trasa)

de oznacza, skąd ktoś pochodzi; ściąga się do do, da, dos, das. Sou de Coimbra, Venho do trabalho, O comboio parte da estação.

por oznacza trasę, przez którą lub wzdłuż której ktoś się porusza; ściąga się do pelo, pela, pelos, pelas. Passámos pela ponte, Andámos pelo parque.

até i entre

até = „aż do, do” (w portugalskim europejskim zwykle łączy się z a + przedimkiem, co daje ściągnięcie): Fomos até à estação, Anda até ao fim da rua. entre = „między, wśród” i nie tworzy ściągnięcia: A escola fica entre a igreja e o café.

Zwroty określające położenie: wszystkie kończą się na de

Duża grupa dwu- i trzywyrazowych zwrotów precyzuje dokładne położenie. Niemal wszystkie kończą się na de, który następnie łączy się w ściągnięcie z kolejnym przedimkiem:

ao lado de, em frente de, atrás de, dentro de, em cima de, debaixo de, perto de, longe de, ao pé de („obok”, potoczny portugalski europejski).

Zatem: ao lado do banco („obok banku”), em frente da igreja („naprzeciwko kościoła”), dentro do carro, perto do rio. Nigdy nie zostawiaj de bez ściągnięcia.

Czasowniki ruchu wymagają stałego przyimka (a portugalski europejski jest tu rygorystyczny)

Niektóre czasowniki wymagają konkretnego przyimka, a portugalski europejski jest w tym względzie stanowczy:

• chegar a („przybyć do”) — Cheguei a casa, Chegámos ao aeroporto. Portugalski europejski używa a, nigdy em.
• ir a / ir para — jak wyżej.
• entrar em („wejść do”) — Entrámos no restaurante.
• sair de („wyjść, opuścić”) — Saí de casa cedo.
• vir de („przybywać skądś”) — Venho de Faro.

casa i pytanie „dokąd?”

Własny dom traci przedimek: em casa, a casa, para casa — Estou em casa, Vou para casa, Cheguei a casa. Portugalski rozróżnia też dwa pytania o „gdzie”: Onde? pyta o położenie, Aonde? / Para onde? pytają o kierunek. Onde estás? — Na escola. / Aonde vais? — À praia.

Formy i schematy

Podstawowe przyimki i ich ściągnięcia (z lekcji 2):

Zwroty określające położenie (wszystkie biorą de, więc się ściągają):

Przykłady

Typowe błędy

• cheguei em casa -> cheguei a casa — portugalski europejski mówi chegar a; chegar em to forma brazylijska.
• em o parque -> no parque — ściągnięcie jest obowiązkowe (lekcja 2); forma nieściągnięta jest po prostu błędna.
• ao lado de o banco -> ao lado do banco — de, które kończy zwrot określający położenie, też się ściąga.
• Estou em a escola -> na escola — ta sama zasada z em + a.
• Mudei-me a Lisboa -> Mudei-me para Lisboa — przeprowadzka na stałe to para, nie a.
• na França, na Itália -> w portugalskim europejskim zwykle em França, em Itália — portugalski europejski pomija przedimek przy kilku krajach, takich jak França, Espanha, Itália i Inglaterra (ale zachowuje go przy na Alemanha, no Brasil, nos Estados Unidos, no Japão).
• Vou na praia -> Vou à praia — „iść dokądś” to a (albo para), nie em; em służy do bycia gdzieś, nie do pójścia gdzieś.
• até a o fim -> até ao fim — kiedy po até następuje a + przedimek, to a ściąga się tak jak każde inne (ao, à); poprawne jest też samo até a estação, ale a o nigdy.

Wskazówki

• Jedna linijka do zapamiętania: em = gdzie jesteś (no / na); a = idź i wróć (ao / à); para = idź i zostań; de = skąd pochodzisz (do / da); por = idź przez (pelo / pela).
• Każdy zwrot określający położenie kończy się na de, więc spodziewaj się zaraz po nim ściągnięcia: perto do…, em frente da…, ao lado dos…. Ćwicz formę ściągniętą, nie otwartą.
• Traktuj własny dom jako wyraz bez przedimka: em casa, a casa, para casa — ale nie rozciągaj tego na inne rzeczowniki: „do łóżka” zachowuje przedimek, ir para a cama.
• Kilka krajów w portugalskim europejskim występuje bez przedimka (em França, em Espanha, em Inglaterra); większość pozostałych go zachowuje (na Alemanha, na Suíça), więc ucz się każdego kraju razem z jego przedimkiem.
• W Brazylii: najwyraźniejszy podział dotyczy przybycia i celu — portugalski brazylijski mówi chegar em i często ir em / ir para (cheguei em casa, vou na praia) tam, gdzie portugalski europejski upiera się przy chegar a i ir a (cheguei a casa, vou à praia). Portugalski brazylijski zachowuje też przedimek przy krajach (na França, no Egito) i opiera się na para / pra w większości znaczeń „to”.