W skrócie

Te trzy końcówki zdania zabarwiają wypowiedź twoją reakcją na nią. -네요 = „o, właśnie to zauważam” (świeże, z pierwszej ręki). -군요/-는군요 = „a, więc tak to jest” (uświadomienie sobie czegoś). -지요/-죠 = „…, prawda?” (coś, co oboje już zakładacie, zapraszające rozmówcę do potwierdzenia). Wszystkie trzy dołączają się bezpośrednio do tematu — bez bufora 으.

Zasada

Krok 1 — -네요: zauważanie czegoś na bieżąco

Dodaj -네요 do dowolnego tematu — 동사, 형용사 czy 이다, tak samo, bez 으: 오다 -> 오네요 (oneyo), 맛있다 -> 맛있네요 (masinneyo), 학생이다 -> 학생이네요 (haksaengineyo). Oznacza coś, co postrzegasz właśnie teraz, własnymi zmysłami: 비가 오네요 (biga oneyo, o, pada deszcz), 맛있네요 (masinneyo, mm, jest dobre). Czas przeszły po prostu dokłada się przez -았/었-: 벌써 도착했네요 (beolsseo dochakhaenneyo, o, już dotarłeś). Niesie też łagodny podziw, gdy świeże wrażenie jest pozytywne — 한국어를 잘하시네요 (Hangugeoreul jalhasineyo, dobrze mówisz po koreańsku!). Ponieważ relacjonuje świeże odkrycie, rzadko używa się -네요 w odniesieniu do własnych, dawno znanych faktów.

Krok 2 — -군요 / -는군요: uświadomienie sobie czegoś

Ta końcówka oznacza nową informację, która układa się w całość („a, więc…”), często coś, co dopiero co usłyszałeś lub sam wywnioskowałeś. Forma różni się w zależności od części mowy:

• 형용사, 있다/없다 i 이다 -> -군요: 예쁘다 -> 예쁘군요 (yeppeugunyo), 없다 -> 없군요 (eopgunyo), 재미있다 -> 재미있군요 (jaemiitgunyo), 학생이다 -> 학생이군요 (haksaengigunyo).
• 동사 -> -는군요: 가다 -> 가는군요 (ganeungunyo), 먹다 -> 먹는군요 (meongneungunyo).
• Przeszłe -았/었군요 dla obu, a 는 wypada: 갔군요 (gatgunyo, a, więc wyszli), 좋았군요.

Swobodna wersja (반말) to -구나 / -는구나: 맛있구나 (masitguna), 비 오는구나 (bi oneunguna).

Krok 3 — -지요 / -죠: „…, prawda?”

-지요 dołącza się bezpośrednio do tematu (동사·형용사·이다), a w mowie niemal zawsze ściąga się do -죠: 덥다 -> 덥지요 / 덥죠 (deopjiyo / deopjo), 가다 -> 가지요 / 가죠 (gajiyo / gajo). Po rzeczowniku zakończonym na samogłoskę 이 łącznika wypada, i to jednakowo przy wszystkich trzech końcówkach: 커피 daje 커피네요 / 커피군요 / 커피죠 (keopineyo / keopigunyo / keopijo) obok 학생이네요 / 학생이군요 / 학생이죠. Pełni trzy funkcje:

• Wspólne założenie / stwierdzenie — przedstawiasz fakt jako wspólną wiedzę: 한국은 여름이 덥지요 (Hangugeun yeoreumi deopjiyo, lata w Korei są gorące, jak wiesz).
• Pytanie potwierdzające — „…, prawda?”, oczekujące „tak”: 이거 맛있죠? (igeo masitjo?, to jest pyszne, prawda?).
• Złagodzona propozycja / zaproszenie z honoryfikatywnym -시-: 그렇게 하시죠 (geureoke hasijo, może zróbmy tak), 가시죠 (gasijo, chodźmy / proszę pierwszy).

Przydatny kontrast: zwykłe pytanie zadawane po raz pierwszy to 뭐예요? (mwoyeyo?, co to jest?), ale 뭐죠? (mwojo?) zastanawia się na głos, jakbyście ty i rozmówca wspólnie to sobie przypominali — 이름이 뭐죠? (ireumi mwojo?, jak to było, jak się nazywał/a?).

Zestawienie obok siebie

Ten sam fakt, cztery różne postawy: 맛있어요 (masisseoyo) to neutralne jest pyszne; 맛있네요 (masinneyo) to o, to jest pyszne!, gdy właśnie tego kosztujesz; 맛있군요 (masitgunyo) to a, więc rzeczywiście jest pyszne, gdy fakt do ciebie dociera; 맛있지요? (masitjiyo?) to jest pyszne, prawda?, wyłudzające twoją zgodę. Zauważ, że dwie inne końcówki reakcji, -잖아요 i -거든요, czekają do lekcji 48.

Formy i schematy

Dołączanie — wszystkie trzy trafiają bezpośrednio na temat (bez 으); tylko -군요 zależy od części mowy:

Tylko -군요 rozróżnia 동사 (-는군요) od 형용사·이다 (-군요); -네요 i -지요 nigdy tego nie robią. Temat na ㄹ traci swoje ㄹ przed ㄴ i 는: 살다 -> 사네요 (saneyo), 사는군요 (saneungunyo) — ale ㄹ zostaje przed ㅈ: 살지요 (saljiyo).

Trzy postawy, jeden fakt (맛있다):

Przykłady

Typowe błędy

• 예쁘는군요. (Yeppeuneungunyo.) -> 예쁘군요. (Yeppeugunyo.) — 형용사 przyjmuje samo -군요; tylko czasowniki czynnościowe dodają 는.
• 가군요. (Gagunyo.) -> 가는군요. (Ganeungunyo.) — odwrotna sytuacja: czasownik czynnościowy wymaga -는군요, a nie samego -군요.
• 먹으네요. (Meogeuneyo.) -> 먹네요. (Meongneyo.) — -네요 dołącza się bezpośrednio do tematu; nie ma bufora 으, nawet po 받침.
• 갔는군요. (Ganneungunyo.) -> 갔군요. (Gatgunyo.) — po wykładniku przeszłości 는 znika; używaj -았/었군요 jednakowo dla czasowników i czasowników opisowych.
• 이름이 뭐죠? (Ireumi mwojo?) -> 이름이 뭐예요? (Ireumi mwoyeyo?) — gdy naprawdę pytasz o coś po raz pierwszy, użyj zwykłego 뭐예요?; -죠 dodaje odcień „wspólnie to sobie przypominamy”, co jest dziwne przy zwykłej prośbie o informację.

Wskazówki

• Podział według źródła wiedzy. -네요 = postrzegasz to teraz, z pierwszej ręki (widzisz to, kosztujesz, słyszysz). -군요 = fakt, który układa się w całość, często dopiero co poznany („a, więc…”). -지요 = coś, co już zakładasz i chcesz potwierdzić. Dopasuj końcówkę do tego, co naprawdę masz na myśli.
• -죠 jest wszędzie w mowie. To po prostu ściśnięte -지요. Naucz się 그렇죠 (geureocho, racja, dokładnie) i 맞죠? (matjo?, prawda?) jako gotowych zwrotów potwierdzających, oraz 가시죠 (gasijo) jako grzecznego proszę pierwszy / może pójdziemy.
• Test części mowy dla -군요. Jeśli możesz postawić przed nim 는 (czasownik czynnościowy), powiedz -는군요; jeśli nie (czasownik opisowy lub 이다), powiedz samo -군요. Jedyną klasą, którą ten test źle klasyfikuje, jest 있다/없다: ich forma przydawkowa jest w stylu czasownikowym -는 (있는, 없는), ale przyjmowana przez nie końcówka to samo -군요 czasownika opisowego — 있군요, 없군요, 기다리고 있군요. -네요 i -지요 nigdy nie dokonują tego rozróżnienia — zawsze trafiają bezpośrednio na temat.
• Przejście na formę swobodną. Opuść 요: -네요 -> -네 (비 오네), -군요/-는군요 -> -구나/-는구나 (맛있구나, 비 오는구나), -지요/-죠 -> -지 (그렇지, 맞지). Zachowaj całą wypowiedź w jednym rejestrze — zob. 반말.