Grupy czasowników i forma grzeczna na ます

A1 動詞の種類とます形(ます・ません・ました・ませんでした) 7 / 69

W skrócie

Każdy japoński czasownik należy do jednej z trzech grup, a grupa mówi, jak obciąć formę słownikową do tematu na ます. Na ten temat dokładasz jedną z dokładnie czterech grzecznych końcówek: ます (nieprzeszła), ません (nieprzeszła przecząca), ました (przeszła), ませんでした (przeszła przecząca). Czasownik zawsze stoi na końcu zdania.

Zasada

Japońskie czasowniki nie zmieniają się przez osoby ani liczby — nie ma „I go / he goes”. Cała praca dzieje się na końcu słowa, a zdanie buduje się w szyku podmiot — dopełnienie — czasownik (SOV): 私はパンを食べます (Watashi wa pan o tabemasu, „Jem chleb”). Cokolwiek jeszcze dodasz, czasownik zamyka zdanie.

Żeby zbudować formę grzeczną, pracuj w trzech krokach.

Krok 1 — Rozpoznaj grupę. Słowniki podają czasowniki w formie słownikowej (辞書形), która zawsze kończy się samogłoską -u.

  • Grupa I (五段動詞, „godan”, czasowniki na -u) — wszystko, co kończy się czymś innym niż る: 書く kaku, 話す hanasu, 飲む nomu, 買う kau, 待つ matsu. Plus wiele czasowników, które kończą się właśnie na る.
  • Grupa II (一段動詞, „ichidan”, czasowniki na -ru) — temat kończy się samogłoską -e lub -i, a potem る: 食べる taberu, 見る miru, 起きる okiru, 寝る neru.
  • Grupa III — tylko dwa nieregularne: する suru („robić”) i 来る kuru („przychodzić”).

Jedyny naprawdę trudny przypadek to czasownik kończący się na る. Jeśli samogłoska przed る to a, u lub o (作る tsukuru, 乗る noru, 分かる wakaru), zawsze należy do grupy I. Jeśli samogłoska to e lub i, zwykle to grupa II — ale mały zestaw bardzo częstych czasowników to pułapki grupy I i trzeba je zapamiętać:

帰る kaeru (wracać do domu), 入る hairu (wchodzić), 走る hashiru (biegać), 知る shiru (wiedzieć), 切る kiru (ciąć), 要る iru (potrzebować).

Krok 2 — Zrób temat na ます (ます形の語幹, zwany też 連用形).

  • Grupa I: zmień końcowe -u na -i, zostając w tej samej kolumnie kan: 書く -> 書き kaki, 飲む -> 飲み nomi. Uważaj na dwie kany, których spółgłoska zmienia się w romaji: つ -> ち (tsu -> chi) oraz す -> し (su -> shi). Czasownik na 〜う po prostu bierze い: 買う -> 買い kai.
  • Grupa II: po prostu odrzuć る: 食べる -> 食べ tabe, 見る -> 見 mi.
  • Nieregularne: する -> し shi, 来る -> 来 ki. Zauważ, że kanji 来 czyta się ku w 来る, a ki w 来ます — kanji zostaje, odczyt się przesuwa.

Krok 3 — Dołącz jedną z czterech końcówek. Schemat to temat na ます + ます / ません / ました / ませんでした. Nic innego się nie zmienia, w żadnej grupie.

Dwa czasy, cztery komórki. Japoński ma formę nieprzeszłą i przeszłą, nie teraźniejszą i przyszłą. 行きます obejmuje zarówno „chodzę (regularnie)”, jak i „pójdę (jutro)”; rozstrzyga kontekst albo wyraz czasu. Podobnie ました obejmuje „zjadłem” i „zjadłem (już)”. Przeszła przecząca to ませんでした — skostniała całość, nigdy ×ませんだった.

Temat to klocek. Temat na ます nie służy tylko do ます. To punkt doklejania 〜たい (chcieć), 〜ながら (podczas gdy), 〜すぎる (zbyt), 〜方 (sposób robienia) oraz czasowników złożonych typu 飲み始める (zacząć pić). Nauka tematu teraz zwróci się przez następne sześćdziesiąt lekcji.

Formy i schematy

Grupa I: końcowe -u przechodzi do rzędu -i.

Końcówka słownikowaPrzesunięciePrzykładForma na ます
〜うう -> い買う kau (kupować)買います kaimasu
〜くく -> き書く kaku (pisać)書きます kakimasu
〜ぐぐ -> ぎ急ぐ isogu (spieszyć się)急ぎます isogimasu
〜すす -> し話す hanasu (mówić)話します hanashimasu
〜つつ -> ち待つ matsu (czekać)待ちます machimasu
〜ぬぬ -> に死ぬ shinu (umierać)死にます shinimasu
〜ぶぶ -> び遊ぶ asobu (bawić się)遊びます asobimasu
〜むむ -> み飲む nomu (pić)飲みます nomimasu
〜るる -> り作る tsukuru (robić)作ります tsukurimasu

Czterokomórkowy schemat grzeczny.

Grupa I 書く kakuGrupa II 食べる taberuする suru来る kuru
Temat na ます書き kaki食べ tabeし shi来 ki
Nieprzeszła書きます kakimasu食べます tabemasuします shimasu来ます kimasu
Nieprzeszły przeczący書きません kakimasen食べません tabemasenしません shimasen来ません kimasen
Przeszła書きました kakimashita食べました tabemashitaしました shimashita来ました kimashita
Przeszły przeczący書きませんでした kakimasen deshita食べませんでした tabemasen deshitaしませんでした shimasen deshita来ませんでした kimasen deshita

Podstawowe czasowniki do zapamiętania z oznaczeniem grupy.

CzasownikRomajiGrupaForma na ますZnaczenie
行くikuI行きますiść
読むyomuI読みますczytać
聞くkikuI聞きますsłuchać, pytać
会うauI会いますspotkać
帰るkaeruI (pułapka)帰りますwracać do domu
入るhairuI (pułapka)入りますwchodzić
走るhashiruI (pułapka)走りますbiegać
知るshiruI (pułapka)知りますdowiedzieć się
見るmiruII見ますwidzieć, oglądać
起きるokiruII起きますwstać
寝るneruII寝ますspać, kłaść się spać
教えるoshieruII教えますuczyć
するsuruIIIしますrobić
勉強するbenkyō suruIII勉強しますuczyć się
来るkuruIII来ますprzychodzić

Przykłady

  • 私は毎朝コーヒーを飲みます。 (Watashi wa maiasa kōhī o nomimasu.) — Codziennie rano piję kawę.
  • あした学校へ行きます。 (Ashita gakkō e ikimasu.) — Jutro idę do szkoły.
  • 田中さんは今日来ません。 (Tanaka-san wa kyō kimasen.) — Pan Tanaka dziś nie przychodzi.
  • きのう友達と映画を見ました。 (Kinō tomodachi to eiga o mimashita.) — Wczoraj obejrzałem film z przyjacielem.
  • 先週は日本語を勉強しませんでした。 (Senshū wa Nihongo o benkyō shimasen deshita.) — W zeszłym tygodniu nie uczyłem się japońskiego.
  • 父は六時に帰ります。 (Chichi wa roku-ji ni kaerimasu.) — Ojciec wraca do domu o szóstej.
  • 駅から家まで歩きます。 (Eki kara ie made arukimasu.) — Idę od stacji do domu.
  • 山田さんは毎日新聞を読みます。 (Yamada-san wa mainichi shinbun o yomimasu.) — Pan Yamada codziennie czyta gazetę.
  • 今晩レストランで食べます。 (Konban resutoran de tabemasu.) — Wieczorem jemy w restauracji.

Typowe błędy

  • 飲むます (nomumasu) -> 飲みます (nomimasu) — ます nigdy nie dokłada się do formy słownikowej. Najpierw obetnij do tematu: 飲む -> 飲み.
  • 帰ます (kaemasu) -> 帰ります (kaerimasu) — 帰る kończy się na -eru, ale to pułapka grupy I, więc る staje się り, a nie odpada. To samo przy 入る, 走る, 知る.
  • 見ります (mirimasu) -> 見ます (mimasu) — 見る naprawdę należy do grupy II; nie stosuj do niego przesunięcia -u -> -i z grupy I.
  • 来ります (kirimasu) -> 来ます (kimasu) — 来る jest nieregularne: całe る odpada, a odczyt zmienia się na ki.
  • 私は食べますパンを。 (Watashi wa tabemasu pan o.) -> 私はパンを食べます。 (Watashi wa pan o tabemasu.) — japoński ma czasownik na końcu. Dopełnienia i wyrazy czasu stoją przed czasownikiem, nigdy po nim.

Wskazówki

  • Ucz się każdego nowego czasownika jako pary: forma słownikowa + forma na ます (飲む/飲みます). Sama para mówi Ci grupę, więc później nie musisz zgadywać. Japońskie słowniki też oznaczają to wprost: 五段 = grupa I, 上一段/下一段 = grupa II.
  • Grupa II to mniejsza z dwóch dużych klas, a każdy jej członek kończy się na -iru lub -eru. Robocza domyślność brzmi więc: jeśli nie kończy się na -iru/-eru, to grupa I; jeśli się kończy, to prawdopodobnie grupa II — chyba że to jedna z pułapek grupy I wymienionych wyżej.
  • Nie ma czasu przyszłego. Nie szukaj słowa znaczącego „will”: 行きます już znaczy „pójdę”. Wyraz czasu (あした ashita „jutro”, 毎日 mainichi „codziennie”) rozstrzyga niedookreślenie.
  • Wiele tematów na ます to też rzeczowniki, które już potrzebujesz: 休む yasumu (odpoczywać) -> 休み yasumi (wolne), 話す hanasu (mówić) -> 話 hanashi (opowieść). Darmowe słownictwo z gramatyki, którą już znasz.