Czas teraźniejszy: czasowniki na -er

A1 Le présent des verbes en -er 6 / 52

W skrócie

Czasowniki na -er to największa i najbardziej regularna grupa czasowników we francuskim (około 90% wszystkich czasowników). Odrzuć -er z bezokolicznika i dodaj sześć końcówek czasu teraźniejszego: -e, -es, -e, -ons, -ez, -ent.

Zasada

Francuski czasownik w słowniku to bezokolicznik — forma „robić coś”, jak parler (mówić). Żeby odmienić regularny czasownik na -er w czasie teraźniejszym, wykonaj dwa kroki:

  • Znajdź temat: usuń końcówkę -er -> parler staje się tematem parl-.
  • Dodaj końcówkę czasu teraźniejszego dla zaimka podmiotowego (zaimki — zob. lekcję 1).

Czas teraźniejszy obejmuje naraz trzy angielskie znaczenia: je parle = „mówię”, „właśnie mówię” i „naprawdę mówię”. Francuski nie ma tu osobnej formy ciągłej.

Uwaga o wymowie. Cztery formy brzmią identycznie: je parle, tu parles, il parle i ils parlent wymawia się tak samo — końcówki -e, -es, -e, -ent są nieme. Tylko nous parlons i vous parlez słychać inaczej. Pisownia wciąż ma znaczenie, więc naucz się pisać wszystkie sześć.

Regularne końcówki -er

Weź dowolny regularny czasownik na -er — aimer (lubić/kochać), habiter (mieszkać), travailler (pracować), regarder (oglądać) — i dołącz końcówki do tematu:

  • je + -e: j’aime (zauważ elizję: je -> j’ przed samogłoską)
  • tu + -es: tu aimes
  • il/elle/on + -e: elle aime
  • nous + -ons: nous aimons
  • vous + -ez: vous aimez
  • ils/elles + -ent: ils aiment

Zmiany w pisowni: manger, commencer, acheter, appeler

Niektóre czasowniki na -er zachowują powyższe końcówki, ale dostosowują temat, żeby zachować dźwięk lub dopasować wymowę. Wciąż nazywa się je regularnymi, tylko ze zmianą ortograficzną.

  • Czasowniki na -ger (manger, voyager, nager): dodaj e przed -ons z nous, żeby zachować miękkie „g” -> nous mangeons, nous voyageons. Wszystkie inne formy są normalne: je mange, tu manges.
  • Czasowniki na -cer (commencer, placer, lancer): c zmienia się na ç przed -ons, żeby zachować miękkie „s” -> nous commençons, nous plaçons. Gdzie indziej zostaje zwykłe: je commence.
  • Typ acheter (e + spółgłoska + -er): nieme e w temacie zmienia się na è we wszystkich formach oprócz nous i vous -> j’achète, tu achètes, ale nous achetons, vous achetez. Ten sam wzorzec: (se) lever, (se) promener, emmener.
  • Typ appeler / jeter: te podwajają spółgłoskę (l -> ll, t -> tt) w tych samych czterech formach -> j’appelle, ils appellent, ale nous appelons, vous appelez; podobnie je jette wobec nous jetons.
  • Typ préférer (é + spółgłoska + -er): é zmienia się na è w czterech formach „buta” -> je préfère, ils préfèrent, ale nous préférons, vous préférez. Podobnie: répéter, espérer, considérer.
  • Czasowniki na -yer (payer, employer, nettoyer): y zmienia się na i przed niemą końcówką -> je paie, ils paient, ale nous payons, vous payez.

Zauważ wspólny wzorzec: zmiana dotyka czterech form, gdzie końcówka jest niema (je, tu, il, ils), a oszczędza nous i vous. Nauczyciele nazywają to „butem” albo „kształtem L” ze względu na to, gdzie te formy siedzą w tabeli.

Formy i schematy

Regularne końcówki na parler (mówić):

OsobaTematKońcówkaForma
jeparl--eje parle
tuparl--estu parles
il/elle/onparl--eil parle
nousparl--onsnous parlons
vousparl--ezvous parlez
ils/ellesparl--entils parlent

Czasowniki ze zmianą ortograficzną obok siebie (zwróć uwagę na pogrubione komórki):

Osobamangercommenceracheterappelerpréférer
je/j’mangecommenceachèteappellepréfère
tumangescommencesachètesappellespréfères
il/ellemangecommenceachèteappellepréfère
nousmangeonscommençonsachetonsappelonspréférons
vousmangezcommencezachetezappelezpréférez
ils/ellesmangentcommencentachètentappellentpréfèrent

Przykłady

FrançaisPolski
Je parle un peu français.Mówię trochę po francusku.
Tu habites à Paris ?Mieszkasz w Paryżu?
Nous mangeons au restaurant ce soir.Jemy dziś wieczorem w restauracji.
Le cours commence à neuf heures.Lekcja zaczyna się o dziewiątej.
J’achète du pain à la boulangerie.Kupuję chleb w piekarni.
Elle s’appelle Camille.Ona ma na imię Camille.
Nous commençons un nouveau projet.Zaczynamy nowy projekt.
Ils préfèrent le café au thé.Wolą kawę od herbaty.

Typowe błędy

  • je parle-e / je parles -> je parle — końcówka je to pojedyncze -e, nigdy -es.
  • ils parlont -> ils parlent — końcówka ils/elles to -ent (nieme), nie -ont.
  • nous mangons -> nous mangeons — zachowaj e po g, żeby utrzymać miękki dźwięk.
  • nous commencons -> nous commençons — cedylla ç jest wymagana przed -ons.
  • j’achete -> j’achète — dodaj akcent grawis è w czterech formach „buta”.
  • nous appellons -> nous appelons — appeler nie podwaja l dla nous/vous; podwojenie występuje tylko w formach „buta”.

Wskazówki

  • Zapamiętaj sześć końcówek jako jeden rytm: -e, -es, -e, -ons, -ez, -ent. Pasują niemal do każdego czasownika na -er.
  • Przed samogłoską lub niemym h, je zmienia się na j’: j’aime, j’habite, j’écoute.
  • Jeśli cztery pisane formy brzmią tak samo, to normalne — słychać tylko nous (-ons) i vous (-ez).
  • Wszystkie zmiany pisowni celują w ten sam „but”: je, tu, il/elle, ils/elles. Nous i vous zostają najbliżej bezokolicznika.
  • Jedna wskazówka do zmiany tematu: czasowniki na -ger i -cer zmieniają się tylko dla nous; typy acheter/appeler/préférer zmieniają się wszędzie oprócz nous/vous.
  • aller (iść, jechać) kończy się na -er, ale jest nieregularny — nie odmieniaj go w ten sposób (zob. lekcję 12).