W skrócie

Tryb przypuszczający dodaje -ía, -ías, -ía, -íamos, -íais, -ían do całego bezokolicznika (te same nieregularne tematy co w czasie przyszłym). Znaczy „by…” — służy do hipotez, grzecznych próśb, rad i „przyszłości widzianej z przeszłości”.

Zasada

Krok 1 — Weź cały bezokolicznik, tak jak w czasie przyszłym: hablar, comer, vivir.

Krok 2 — Dodaj końcówki -ía, te same dla wszystkich trzech grup koniugacyjnych, a każda forma ma akcent na í: -ía, -ías, -ía, -íamos, -íais, -ían. Zatem hablar -> hablaría, comer -> comería, vivir -> viviría.

Nieregularne tematy — dokładnie te same co w czasie przyszłym (lekcja 34): tendría, pondría, saldría, vendría, podría, sabría, habría, haría, diría, querría, cabría.

Zastosowanie:

1. Hipoteza / „by”: Con más tiempo, viajaría más. (Pełne zdania typu „gdybym miał…, to bym…” pojawiają się w lekcji 46.)
2. Grzeczność / łagodzenie: ¿Podrías ayudarme? · Querría un café. · ¿Te importaría cerrar la ventana? — łagodniejsze niż czas teraźniejszy czy tryb rozkazujący.
3. Rada: Deberías descansar. · Yo que tú, hablaría con ella.
4. Przyszłość w przeszłości (mowa zależna): Dijo que vendría mañana. — Powiedział, że przyjdzie. (Czas przyszły vendrá zmienia się w tryb przypuszczający po czasowniku w czasie przeszłym.)
5. Prawdopodobieństwo dotyczące PRZESZŁOŚCI: Serían las tres cuando llegó. (Musiała być mniej więcej trzecia.) · Tendría veinte años. (Miał pewnie dwadzieścia lat.)

Uwaga — tryb przypuszczający -ía czy imperfekt -ía. Imperfekt czasowników na -er/-ir (comía, vivía) też kończy się na -ía. Różnica: tryb przypuszczający jest zbudowany na całym bezokoliczniku (comería = comer + ía), imperfekt na temacie (comía = com + ía). Nasłuchuj dodatkowej sylaby. Obie wskazówki działają tylko przy czasownikach regularnych: przy nieregularnym porównaj zamiast tego czas przyszły — jaki temat przyjmuje -é tam, ten sam przyjmuje -ía tutaj (tendré -> tendría, sabré -> sabría), podczas gdy imperfekt zachowuje zwykły temat (tenía, sabía). Uważaj na querer: quería to imperfekt („chciałem, zwykłem chcieć”, jedno r), querría to tryb przypuszczający („chciałbym”, dwa r).

Formy i schematy

Regularne — te same końcówki dla wszystkich trzech grup koniugacyjnych:

Nieregularne tematy (ten sam zestaw co w czasie przyszłym):

Czasowniki złożone dziedziczą temat: suponer -> supondría, convenir -> convendría, mantener -> mantendría, deshacer -> desharía.

haber tutaj jest bezosobowe: tryb przypuszczający od hay to habría („byłoby” — Habría sitio en el aparcamiento), a habría que + bezokolicznik znaczy „trzeba by było” (Habría que avisar antes), bezosobowy odpowiednik deberías.

Przykłady

Typowe błędy

• comía w znaczeniu „jadłbym” -> comería — tryb przypuszczający zachowuje cały bezokolicznik (comería); comía to imperfekt („jadałem”).
• tenería -> tendría — tener używa nieregularnego tematu tendr-, dokładnie jak w czasie przyszłym.
• Me dijo que viene mañana -> Me dijo que vendría — po czasowniku wprowadzającym w czasie przeszłym czas przyszły zmienia się w tryb przypuszczający.
• hablariamos -> hablaríamos — każda forma trybu przypuszczającego ma akcent na í, łącznie z nosotros.
• Bezpośrednie ¿Puedes…? tam, gdzie potrzeba grzeczności -> ¿Podrías…? — tryb przypuszczający łagodzi prośbę.

Wskazówki

• Ten sam przepis co w czasie przyszłym, inna końcówka: czas przyszły = bezokolicznik + é/ás…, tryb przypuszczający = bezokolicznik + ía/ías…. Nieregularne tematy są identyczne.
• Akcent na í jest obowiązkowy (haría, tendrían) — rozdziela samogłoski na osobne sylaby.
• Zestaw grzecznościowy: podría, querría, debería, ¿te importaría? Używaj ich, aby brzmieć uprzejmie.
• Mowa zależna: he says he will -> czas przyszły (dice que vendrá); he said he would -> tryb przypuszczający (dijo que vendría).
• Tylko czasowniki na -er/-ir zderzają się z imperfektem (-ía). Zapytaj: „czy jest tam cały bezokolicznik?” — jeśli tak, to tryb przypuszczający; przy nieregularnym zapytaj: „czy to temat czasu przyszłego?” (tendría, a nie tenía).