W skrócie

Gustar nie działa jak polskie „lubić” — znaczy „podobać się”. Rzecz, którą lubisz, jest podmiotem, a ty jesteś dopełnieniem dalszym: Me gusta el café = „Kawa podoba mi się” = „lubię kawę”.

Zasada

Odwróć zdanie. W „lubię kawę” podmiotem jest ja. Hiszpański robi podmiotem el café, a me (osobę, której się podoba) stawia z przodu jako dopełnienie dalsze.

Krok 1 – zaimek dopełnienia dalszego. Powiedz, KOMU się to podoba, używając me, te, le, nos, os, les, postawionego przed czasownikiem.

Krok 2 – czasownik zgadza się z RZECZĄ, KTÓRA SIĘ PODOBA (prawdziwym podmiotem), więc jest niemal zawsze w trzeciej osobie — tylko dwie formy:

• gusta + rzeczownik w liczbie pojedynczej albo bezokolicznik: Me gusta el chocolate. Me gusta bailar. (Nawet kilka bezokoliczników zachowuje gusta: Me gusta comer y dormir.)
• gustan + rzeczownik w liczbie mnogiej, a także dwie rzeczy w liczbie pojedynczej połączone y (inaczej niż przy bezokolicznikach powyżej): Me gustan los perros. Me gustan el arroz y el guiso.

Krok 3 – opcjonalny zwrot wskazujący osobę. le i les są niejednoznaczne (jemu? jej? tobie? im?), więc często dla jasności lub podkreślenia dodaje się a + imię/zaimek. Zaimek nadal zostaje:

A Juan le gusta el fútbol. · A mí me gusta el té, pero a ella le gusta el café.

a przed imieniem albo zaimkiem akcentowanym jest obowiązkowe. Zaimki akcentowane to: a mí, a ti, a él/ella/usted, a nosotros, a vosotros, a ellos/ustedes.

Taki zwrot może wskazywać osobę, której się podoba, dowolnym rzeczownikiem, nie tylko imieniem, a zaimek zgadza się z nim — le dla jednej osoby, les dla kilku: A mi hermana le gusta dibujar. A los vecinos les gusta charlar. Zwróć uwagę na ściągnięcie a + el -> al: Al recepcionista le gusta el turno de mañana, nigdy a el recepcionista; a la, a los i a las zostają bez zmian.

Przeczenie: postaw no przed zaimkiem: No me gusta. Z takim zwrotem z przodu no nadal stoi bezpośrednio przed zaimkiem: A mí no me gusta. A los vecinos no les gusta.

Czasowniki działające tak samo

Przy doler i częściach ciała używa się przedimka określonego, nie zaimka dzierżawczego: Me duele la cabeza. Me duelen los pies. A encantar jest już mocne samo w sobie, więc nie dodawaj mucho.

Formy i schematy

Schemat czasownika gustar

Przykłady

Typowe błędy

• Yo gusto el español. -> Me gusta el español. — to nie ty jesteś podmiotem, tylko rzecz, która się podoba. Użyj me + gusta.
• Me gusta los perros. -> Me gustan los perros. — czasownik zgadza się z rzeczą, która się podoba, w liczbie mnogiej.
• Juan le gusta el café. -> A Juan le gusta el café. — wskaż osobę, której się podoba, przez a (jest ona dopełnieniem dalszym), i zachowaj le.
• A mí gusta bailar. -> A mí me gusta bailar. — taki zwrot nie zastępuje zaimka; zachowaj me.
• Me duele mis pies. -> Me duelen los pies. — użyj zgodności typu gustan i przedimka los, nie zaimka dzierżawczego.
• Me encanta mucho el cine. -> Me encanta el cine. — encantar już znaczy „bardzo lubić”, więc nie dodawaj mucho.

Wskazówki

• Tłumacz sobie w myślach jako „X podoba mi się”, nie „lubię X” — wtedy konstrukcja sama się układa.
• Liczą się tylko dwie formy czasownika: gusta (jedna rzecz albo czynność) i gustan (kilka rzeczy).
• le/les niemal zawsze chcą zwrotu wskazującego osobę, żeby powiedzieć komu: A ella le…, A ellos les…
• Taki zwrot może też stać na końcu: A mi madre le duele la muñeca. = Le duele la muñeca a mi madre. — zaimek zostaje w obu przypadkach.
• Ten sam odwrócony wzorzec działa przy encantar, doler, interesar, importar, faltar, quedar — naucz się jednego, używaj wszystkich.