W skrócie

Hiszpański ma przedimki określone el, la, los, las („the”) i nieokreślone un, una, unos, unas („a / some”). Uzgadniają się z rzeczownikiem w rodzaju i liczbie, a a + el i de + el zawsze ściągają się do al i del.

Zasada

Wybór przedimka to w istocie przypomnienie sobie rodzaju z Lekcji 1, a potem dopasowanie liczby. Przedimki określone wskazują na coś konkretnego lub znanego; nieokreślone wprowadzają coś nowego (z unos/unas = „kilka, parę”). Przed liczebnikiem unos/unas znaczy „około, mniej więcej” (unos veinte minutos), a unos cuantos / unas cuantas to „kilka” (unas cuantas sillas).

Krok — Ściągnięcia. Dwa ściągnięcia są obowiązkowe zarówno w piśmie, jak i w mowie:

• a + el -> al: Voy al cine. (ale a la, a los, a las zostają osobno: a la playa)
• de + el -> del: Vengo del trabajo. (ale de la, de los, de las zostają: de la casa)

Reguła „el agua”. Rzeczownik rodzaju żeńskiego, który zaczyna się na akcentowane a- lub ha-, bierze w liczbie pojedynczej el / un, wyłącznie ze względu na brzmienie: el agua, el águila, el hacha, el aula, el hambre. Rzeczownik zostaje rodzaju żeńskiego, więc:

• przymiotniki są rodzaju żeńskiego: el agua fría.
• liczba mnoga używa las: las aguas.
• inne słowa rodzaju żeńskiego wracają do normy: mucha agua, esta agua, la misma agua.
• tylko akcentowane a- to wywołuje: la amiga, la harina zachowują la.

Pominięcie — gdzie angielski ma przedimek, a hiszpański go opuszcza:

• zawód, narodowość lub religia po ser: Soy médico. Es española. (dodaj go tylko z przymiotnikiem: Es una médica excelente.)
• po otro, medio, cierto, tal, mil: otro café (nigdy „un otro”), medio litro.
• często przed rzeczownikami ogólnymi lub niepoliczalnymi: No tengo dinero. Hay flores.

Dodanie — gdzie angielski opuszcza przedimek, a hiszpański go zachowuje:

• rzeczownik ogólny lub abstrakcyjny jako podmiot: El azúcar cuesta poco. Los perros ladran.
• dni tygodnia, bez en: el jueves = „w czwartek”, los jueves = „w czwartki”.

Przedimek bez rzeczownika. Gdy rzeczownik jest już znany, el / la / los / las mogą stać samodzielnie — przed de, przed przymiotnikiem, albo przed demás — tak jak angielskie „the one(s)”: Mi móvil es más lento que el de mi hermana. De estas dos cajas, me llevo la pequeña. Las demás siguen aquí.

Przedimek nijaki lo. lo nie łączy się z rzeczownikami; zamienia przymiotnik albo zdanie w pojęcie abstrakcyjne:

• lo + przymiotnik w rodzaju męskim liczby pojedynczej = „to, co… ” / „… rzecz”: lo bueno (to, co dobre), lo importante, lo difícil.
• lo que = „to, co”: No entiendo lo que dices.

Formy i schematy

Zgodność w czterech wariantach:

Dwa ściągnięcia:

Rzeczowniki rodzaju żeńskiego, które biorą el / un w liczbie pojedynczej:

Przykłady

Typowe błędy

• a el cine -> al cine — a + el zawsze ściąga się do al.
• de el niño -> del niño — de + el zawsze ściąga się do del. (Ale de él z akcentem, = „jego”, nie ściąga się.)
• la agua / una agua -> el agua, un poco de agua — rzeczownik rodzaju żeńskiego z akcentowanym początkowym a- bierze w liczbie pojedynczej el/un; nadal jest rodzaju żeńskiego (el agua fría, las aguas).
• un otro café -> otro café — nigdy nie stawiaj un/una przed otro; „inny” to po prostu otro/otra.
• Soy un médico -> Soy médico — pomiń przedimek przy nierozwiniętym zawodzie po ser (dodaj go tylko z przymiotnikiem: soy un médico joven).

Wskazówki

• Wybór przedimka = przypomnienie sobie rodzaju rzeczownika (Lekcja 1); jeśli nauczyłeś się la mano, powiesz la mano, nie el mano.
• al i del to jedyne ściągnięcia — nie ma ściągnięcia „a la”; zostaje jako dwa słowa.
• Mów el agua, ale myśl „rodzaj żeński”: każde uzgadniające się słowo (fría, esta, mucha) i liczba mnoga (las aguas) zostają rodzaju żeńskiego.
• Hiszpański pomija „a/an” tam, gdzie angielski go potrzebuje (Soy médico) i zachowuje „the” tam, gdzie angielski je pomija (El azúcar cuesta poco, los jueves) — nigdy nie kopiuj angielskiego przedimka jeden do jednego.
• lo to nie „the”: używaj go dla „to, co…” w odniesieniu do cechy (lo mejor = to, co najlepsze), nigdy przed rzeczownikiem.