Präteritum (czas przeszły prosty)

A2 Präteritum 24 / 52

W skrócie

Präteritum to jednowyrazowy czas przeszły. Jest standardowym czasem przeszłym w piśmie (opowiadania, relacje, wiadomości), ale w mowie Niemcy używają go tylko przy garstce bardzo częstych czasowników: sein -> war, haben -> hatte, werden -> wurde oraz przy czasownikach modalnych (konnte, musste, wollte, sollte, durfte, mochte). Dla większości pozostałych czasowników codzienna mowa używa Perfekt (lekcja 19).

Zasada

Präteritum to jeden czasownik w formie osobowej na drugim miejscu — nie ma tu ani czasownika posiłkowego, ani imiesłowu. Trzy grupy czasowników zachowują się różnie:

1. Czasowniki codziennej mowy — naucz się ich jako gotowych form; będziesz ich używać bez przerwy:

Osobaseinhabenwerdenkönnenmüssen
ichwarhattewurdekonntemusste
duwarsthattestwurdestkonntestmusstest
er/sie/eswarhattewurdekonntemusste
wirwarenhattenwurdenkonntenmussten
ihrwarthattetwurdetkonntetmusstet
sie/Siewarenhattenwurdenkonntenmussten

Zwróć uwagę, że czasowniki modalne tracą przegłos w Präteritum: können -> konnte, müssen -> musste, dürfen -> durfte, mögen -> mochte (z -ch-); wollen -> wollte i sollen -> sollte nigdy go nie miały.

2. Czasowniki słabe (regularne) = temat + -te + końcówka. Znacznikiem jest -te-. Co ważne, ich oraz er/sie/es nie dostają żadnej dodatkowej końcówki:

Osobamachen -> mach-końcówka
ichmachte-te
dumachtest-test
er/sie/esmachte-te
wirmachten-ten
ihrmachtet-tet
sie/Siemachten-ten

Jeśli temat kończy się na -t lub -d (albo trudną grupę spółgłosek), wstaw -e- dla ułatwienia wymowy: arbeiten -> arbeitete, reden -> redete, öffnen -> öffnete.

3. Czasowniki mocne (nieregularne) zmieniają samogłoskę tematu i, tak jak słabe, nie dostają końcówki w ich oraz er/sie/es. Wymianę samogłoski trzeba się nauczyć osobno dla każdego czasownika: gehen -> ging, kommen -> kam, fahren -> fuhr, sehen -> sah.

Formy i schematy

Końcówki są takie same dla czasowników słabych i mocnych — różni się tylko temat (słabe dodają -te-, mocne zmieniają samogłoskę):

Osobasłaby: machenmocny: gehenkońcówka
ichmachteging(brak)
dumachtestgingst-st
er/sie/esmachteging(brak)
wirmachtengingen-(e)n
ihrmachtetgingt-t
sie/Siemachtengingen-(e)n

Częste czasowniki mocne do zapamiętania (pokazana forma ich/er):

InfinitivPräteritumTłumaczenie
gehengingposzedł
kommenkamprzyszedł
fahrenfuhrpojechał/poszedł
sehensahzobaczył
gebengabdał
findenfandznalazł
schreibenschriebnapisał
nehmennahmwziął
sprechensprachpowiedział
essenaßzjadł
trinkentrankwypił
stehenstandstał

Przykłady

DeutschPolski
Ich war gestern sehr müde.Byłem bardzo zmęczony wczoraj.
Wir hatten leider keine Zeit.Niestety nie mieliśmy czasu.
Ich musste am Wochenende arbeiten.Musiałem pracować w weekend.
Als Kind wollte er Pilot werden.Jako dziecko chciał zostać pilotem.
Sie fuhr mit dem Zug nach Hamburg.Pojechała do Hamburga pociągiem.
Der Brief kam erst am Montag.List przyszedł dopiero w poniedziałek.
Ich arbeitete drei Jahre in Berlin.Pracowałem w Berlinie przez trzy lata.
Plötzlich wurde es ganz still.Nagle zrobiło się zupełnie cicho.

Typowe błędy

  • ich machtee / er machtte -> ich machte, er machte — słabe ich oraz er/sie/es nie dostają żadnej dodatkowej końcówki po -te.
  • ich gingte / er kamte -> ich ging, er kam — czasowniki mocne zmieniają samogłoskę i nie dodają -te-; nigdy nie mieszaj obu wzorców.
  • ich könnte arbeiten (znaczenie „mogłem/potrafiłem”) -> ich konnte arbeiten — przeszły czasownik modalny traci przegłos; könnte to Konjunktiv („mógłbym”, lekcja 37).
  • er arbeitete zapisane jako er arbeitte -> er arbeitete — tematy na -t/-d potrzebują łączącego -e- (-ete).
  • Ich war gegangen ins Kino -> Ich ging ins Kino / Ich bin ins Kino gegangen — nie mieszaj Präteritum i Perfekt; wybierz jeden czas.

Wskazówki

  • Praktyczna zasada w mowie: używaj Präteritum dla sein, haben, werden i czasowników modalnych; dla niemal wszystkiego innego w rozmowie używaj Perfekt (lekcja 19). W piśmie dominuje Präteritum.
  • Jedna wskazówka pisowni: jeśli widzisz -te- w środku, to czasownik słaby; zmieniona samogłoska bez -te- oznacza czasownik mocny.
  • Formy dla ich oraz er/sie/es są w Präteritum zawsze identyczne — dotyczy to każdego czasownika (war/war, machte/machte, ging/ging).
  • Mocne Präteritum i Partizip II często mają tę samą samogłoskę (kam — gekommen, schrieb — geschrieben), więc uczenie się ich razem oszczędza wysiłek.