Προσωπικές αντωνυμίες σε ρόλο υποκειμένου
A1 Persoonlijk voornaamwoord (onderwerp) 5 / 48
Με λίγα λόγια
Οι αντωνυμίες υποκειμένου (ik, jij, hij, wij…) είναι οι λέξεις που κάνουν την ενέργεια του ρήματος. Αρκετές έχουν έναν τονισμένο και έναν άτονο τύπο (jij/je, zij/ze, wij/we)· ο άτονος είναι η καθημερινή προεπιλογή. Χρησιμοποιήστε το u για ευγένεια, και διαλέξτε hij/het για πράγματα ανάλογα με το αν το ουσιαστικό είναι λέξη τύπου de ή λέξη τύπου het.
Ο κανόνας
Κάθε ολλανδική πρόταση χρειάζεται υποκείμενο. Η αντωνυμία υποκειμένου έρχεται πριν το ρήμα σε μια απλή κατάφαση και συμφωνεί μαζί του (δείτε τα μαθήματα 1-3).
Τρία πρόσωπα έχουν δύο τύπους:
- Οι τονισμένοι τύποι (jij, zij, wij) φέρουν έμφαση ή αντίθεση: IK betaal, niet JIJ.
- Οι άτονοι τύποι (je, ze, we) είναι η κανονική, ουδέτερη επιλογή και αυτό που λέτε τις περισσότερες φορές. Προφέρονται αδύναμα (το φωνήεν γίνεται ένα αμυδρό [ə]).
Το u είναι το ευγενικό/επίσημο «εσείς» για ανθρώπους που δεν γνωρίζετε καλά ή θέλετε να δείξετε σεβασμό (έναν άγνωστο, έναν πελάτη, έναν μεγαλύτερο, το αφεντικό σας). Λειτουργεί για ένα άτομο ή για πολλά, και παίρνει πάντα ενικό ρήμα: u bent, u hebt/heeft.
Για πράγματα, ταιριάξτε το με το άρθρο που μάθατε στο μάθημα 3:
- μια λέξη τύπου de -> αναφερθείτε σε αυτήν με hij
- μια λέξη τύπου het -> αναφερθείτε σε αυτήν με het
Για ανθρώπους, hij = αρσενικό, zij/ze = θηλυκό.
Τύποι και δομές
| Πρόσωπο | Τονισμένος | Άτονος | Μετάφραση |
|---|---|---|---|
| 1 εν. | ik | (ik / ‘k) | εγώ |
| 2 εν. ανεπίσημο | jij | je | εσύ |
| 2 ευγενικό | u | u | εσείς (επίσημο) |
| 3 εν. αρσ. | hij | (hij / -ie) | αυτός / αυτό (λέξη τύπου de) |
| 3 εν. θηλ. | zij | ze | αυτή |
| 3 εν. ουδ. | het | ’t | αυτό (λέξη τύπου het) |
| 1 πληθ. | wij | we | εμείς |
| 2 πληθ. ανεπίσημο | jullie | jullie | εσείς (πληθ.) |
| 3 πληθ. | zij | ze | αυτοί/αυτές |
Σημείωση: το jullie, το u και το ik δεν έχουν ξεχωριστό ζεύγος άτονου/τονισμένου τύπου. Το zij και το ze σημαίνουν και «αυτή» και «αυτές/αυτοί» — το ρήμα δείχνει ποιο από τα δύο:
| Τύπος | Ρήμα | Σημασία |
|---|---|---|
| zij/ze is | ενικός | αυτή είναι |
| zij/ze zijn | πληθυντικός | αυτοί/αυτές είναι |
Γρήγορη υπενθύμιση συμφωνίας (πλήρεις λεπτομέρειες στο Ενεστώτας):
| Υποκείμενο | Ρήμα (werken) |
|---|---|
| ik | werk |
| jij/u/hij/zij/het | werkt |
| wij/jullie/zij (πληθ.) | werken |
Παραδείγματα
| Nederlands | Ελληνικά |
|---|---|
| Ik woon in Utrecht. | Εγώ μένω στο Ουτρέχτη. |
| Je spreekt heel goed Nederlands. | Εσύ μιλάς πολύ καλά ολλανδικά. |
| Wilt u koffie of thee? | Θέλετε εσείς καφέ ή τσάι; |
| Hij werkt bij een bank. | Αυτός δουλεύει σε μια τράπεζα. |
| Waar is de trein? Hij komt om acht uur. | Πού είναι το τρένο; Αυτό έρχεται στις οκτώ. |
| Het boek is nieuw; het ligt op tafel. | Το βιβλίο είναι καινούργιο· αυτό είναι πάνω στο τραπέζι. |
| We gaan vanavond naar de film. | Εμείς πάμε σινεμά απόψε. |
| Zij zijn mijn buren. | Αυτοί είναι οι γείτονές μου. |
Συχνά λάθη
- De auto? Het is rood. -> De auto? Hij is rood. — μια λέξη τύπου de αναφέρεται με hij, όχι het.
- U zijn welkom. -> U bent welkom. — το u παίρνει πάντα ενικό ρήμα.
- Spreek goed Nederlands. -> Je spreekt goed Nederlands. — τα ολλανδικά δεν μπορούν να παραλείψουν το υποκείμενο (σε αντίθεση με τα ελληνικά)· να συμπεριλαμβάνετε πάντα την αντωνυμία.
- Ze is mijn ouders. -> Ze zijn mijn ouders. — το «ze» εδώ είναι πληθυντικός («αυτές/αυτοί»), οπότε το ρήμα πρέπει να είναι κι αυτό πληθυντικός.
- Jij betaalt? Nee, JE betaalt! -> Nee, JIJ betaalt! — για έμφαση/αντίθεση χρησιμοποιήστε τον τονισμένο τύπο (jij/zij/wij), όχι τον άτονο.
Συμβουλές
- Προτιμήστε τους άτονους τύπους je, ze, we στον καθημερινό προφορικό και γραπτό λόγο. Περάστε στους jij, zij, wij μόνο όταν θέλετε έμφαση ή αντίθεση.
- Επιλογή ανάμεσα σε jij και u: φίλοι, οικογένεια, παιδιά, συνομήλικοι -> jij/je· άγνωστοι, υπάλληλοι, πελάτες, ένδειξη σεβασμού -> u.
- Για ένα αντικείμενο, πρώτα ρωτήστε «de ή het;» Μετά η αντωνυμία προκύπτει αυτόματα: de -> hij, het -> het.
- Σε αναστροφή (ρήμα πρώτο), το -t πέφτει μόνο με jij/je: jij werkt -> werk je? Περισσότερα γι’ αυτό στη Σειρά λέξεων στην κύρια πρόταση.