Με λίγα λόγια

Ο απλός μέλλοντας προσθέτει ένα σύνολο καταλήξεων (-é, -ás, -á, -emos, -éis, -án) στο ολόκληρο απαρέμφατο — ίδιες για τα ρήματα σε -ar, -er και -ir. Εκτός από μελλοντικά γεγονότα, εκφράζει πιθανότητα/εικασία για το παρόν («μάλλον είναι…», «άραγε…»).

Ο κανόνας

Βήμα 1 — Πάρτε ολόκληρο το απαρέμφατο. Μην αφαιρέσετε τίποτα: hablar, comer, vivir.

Βήμα 2 — Προσθέστε τις καταλήξεις. Ένα σύνολο και για τις τρεις συζυγίες: -é, -ás, -á, -emos, -éis, -án. Έτσι hablar -> hablaré, comer -> comeré, vivir -> viviré. Κάθε τύπος εκτός από τον nosotros έχει γραπτό τόνο.

Ανώμαλα θέματα. Περίπου μια δωδεκάδα συνηθισμένα ρήματα χρησιμοποιούν ένα συντομευμένο ή τροποποιημένο θέμα αλλά παίρνουν τις ίδιες καταλήξεις. Τρεις ομάδες:

• Αφαίρεση φωνήεντος: haber -> habr-, poder -> podr-, querer -> querr-, saber -> sabr-, caber -> cabr-.
• Το φωνήεν γίνεται -d-: tener -> tendr-, poner -> pondr-, salir -> saldr-, venir -> vendr-, valer -> valdr-.
• Εντελώς ανώμαλα: hacer -> har-, decir -> dir-.

Τα σύνθετα ρήματα κληρονομούν την αλλαγή: componer -> compondré, deshacer -> desharé.

Χρήσεις:

1. Μελλοντικά γεγονότα / προβλέψεις: Mañana lloverá. / El año que viene viajaré a Perú.
2. Υποσχέσεις / προθυμία: Te ayudaré. / No lo haré otra vez.
3. Εικασία / πιθανότητα για το ΠΑΡΟΝ («μάλλον είναι / άραγε»): ¿Qué hora será? (άραγε τι ώρα είναι) · Estará en casa (μάλλον είναι στο σπίτι) · ¿Quién será? (ποιος να είναι άραγε;).

Όχι σε χρονική πρόταση. Μια πρόταση που εισάγεται με cuando, en cuanto, hasta que ή mientras δεν παίρνει ποτέ τον μέλλοντα· όταν αναφέρεται σε μια στιγμή που δεν έχει έρθει ακόμα, παίρνει την υποτακτική ενεστώτα (μάθημα 42), και μόνο η κύρια πρόταση μένει στον μέλλοντα: Cuando llegue el técnico, le explicaré la avería.

Για ένα κοντινό σχέδιο που έχει ήδη αποφασιστεί, η προφορική ισπανική γλώσσα προτιμά συχνά ir a + απαρέμφατο (μάθημα 20)· ο απλός μέλλοντας τείνει προς προβλέψεις, υποσχέσεις και εικασίες.

Τύποι και δομές

Κανονικά — οι ίδιες καταλήξεις και για τις τρεις συζυγίες:

Ανώμαλα θέματα (στον τύπο του yo):

Παραδείγματα

Συχνά λάθη

• teneré -> tendré — το tener χρησιμοποιεί το ανώμαλο θέμα tendr-, όχι το πλήρες απαρέμφατο.
• hablaremós -> hablaremos — ο τύπος του nosotros είναι ο μόνος χωρίς γραπτό τόνο.
• Será las tres -> Serán las tres — με πληθυντικό «las tres» το ρήμα είναι πληθυντικό: serán.
• ponaré / pondaré -> pondré — το θέμα του μέλλοντα του poner είναι pondr-· κρατήστε τις καταλήξεις αμετάβλητες.
• Cuando llegará el técnico, le explicaré la avería. -> Cuando llegue el técnico, le explicaré la avería. — μια χρονική πρόταση που αναφέρεται στο μέλλον παίρνει την υποτακτική ενεστώτα, ποτέ τον μέλλοντα.
• Η υπερβολική χρήση του μέλλοντα για κοντινά σχέδια -> για κάτι που έχετε ήδη αποφασίσει, το voy a + απαρέμφατο είναι συχνά πιο φυσικό από τον απλό μέλλοντα.

Συμβουλές

• Ένα σύνολο καταλήξεων ταιριάζει σε όλα τα ρήματα — το μόνο που αλλάζει ποτέ είναι το θέμα.
• Τα ίδια ανώμαλα θέματα επανέρχονται στην υποθετική (μάθημα 35): μάθετέ τα μία φορά, χρησιμοποιήστε τα δύο φορές.
• Τονίστε κάθε τύπο εκτός από τον nosotros: hablaré, hablarás, hablará, hablaremos, hablaréis, hablarán.
• Το «μάλλον είναι / άραγε» για τώρα = μέλλοντας πιθανότητας: Estará durmiendo (μάλλον κοιμάται).
• Για ένα αποφασισμένο σχέδιο, χρησιμοποιήστε ir a + infinitivo· κρατήστε τον απλό μέλλοντα για προβλέψεις, υποσχέσεις και εικασίες.