Με λίγα λόγια

Το Gustar δεν λειτουργεί όπως το αγγλικό «to like» — σημαίνει «αρέσω». Αυτό που αρέσει είναι το υποκείμενο, και αυτός στον οποίο αρέσει είναι το έμμεσο αντικείμενο: Me gusta el café = «Ο καφές μου αρέσει» = «Μου αρέσει ο καφές».

Ο κανόνας

Αντέστρεψε την πρόταση. Στο «I like coffee» τα αγγλικά κάνουν το I υποκείμενο. Τα ισπανικά κάνουν το el café υποκείμενο και βάζουν το me (αυτόν στον οποίο αρέσει) μπροστά, ως έμμεσο αντικείμενο.

Βήμα 1 — Αντωνυμία έμμεσου αντικειμένου. Πες ΣΕ ΠΟΙΟΝ αρέσει με me, te, le, nos, os, les, τοποθετημένη πριν από το ρήμα.

Βήμα 2 — Το ρήμα συμφωνεί με ΤΟ ΠΡΑΓΜΑ που αρέσει (το πραγματικό υποκείμενο), οπότε είναι σχεδόν πάντα τρίτο πρόσωπο — μόνο δύο τύποι:

• gusta + ουσιαστικό στον ενικό ή απαρέμφατο: Me gusta el chocolate. Me gusta bailar. (Ακόμα και περισσότερα απαρέμφατα μαζί κρατούν το gusta: Me gusta comer y dormir.)
• gustan + ουσιαστικό στον πληθυντικό, καθώς και δύο πράγματα στον ενικό ενωμένα με y (σε αντίθεση με τα απαρέμφατα παραπάνω): Me gustan los perros. Me gustan el arroz y el guiso.

Βήμα 3 — Προαιρετική φράση με πρόθεση. Τα le και les είναι διφορούμενα (σε αυτόν; σε αυτήν; σε εσάς; σε αυτούς;), γι’ αυτό συχνά προσθέτεις a + όνομα/αντωνυμία για σαφήνεια ή έμφαση. Η αντωνυμία παραμένει πάντα:

A Juan le gusta el fútbol. · A mí me gusta el té, pero a ella le gusta el café.

Το a πριν από το όνομα ή την τονισμένη αντωνυμία είναι υποχρεωτικό. Οι τονισμένες αντωνυμίες είναι: a mí, a ti, a él/ella/usted, a nosotros, a vosotros, a ellos/ustedes.

Αυτή η φράση μπορεί να ονομάσει αυτόν στον οποίο αρέσει με οποιοδήποτε ουσιαστικό, όχι μόνο με όνομα, και η αντωνυμία συμφωνεί μαζί του — le για έναν, les για περισσότερους: A mi hermana le gusta dibujar. A los vecinos les gusta charlar. Πρόσεξε τη συνηρημένη μορφή a + el -> al: Al recepcionista le gusta el turno de mañana, ποτέ a el recepcionista· τα a la, a los και a las παραμένουν όπως είναι.

Άρνηση: βάλε το no πριν από την αντωνυμία: No me gusta. Με τέτοια φράση μπροστά, το no εξακολουθεί να μπαίνει ακριβώς πριν από την αντωνυμία: A mí no me gusta. A los vecinos no les gusta.

Ρήματα που λειτουργούν με τον ίδιο τρόπο

Με το doler και μέρη του σώματος, χρησιμοποίησε το οριστικό άρθρο, όχι κτητική αντωνυμία: Me duele la cabeza. Me duelen los pies. Και το encantar είναι ήδη έντονο, οπότε μην προσθέτεις mucho.

Τύποι και δομές

Το πλαίσιο του gustar

Παραδείγματα

Συχνά λάθη

• Yo gusto el español. -> Me gusta el español. — δεν είσαι εσύ το υποκείμενο· είναι αυτό που αρέσει. Χρησιμοποίησε me + gusta.
• Me gusta los perros. -> Me gustan los perros. — το ρήμα συμφωνεί με το πράγμα που αρέσει, στον πληθυντικό.
• Juan le gusta el café. -> A Juan le gusta el café. — ονόμασε αυτόν στον οποίο αρέσει με a (είναι έμμεσο αντικείμενο), και κράτα το le.
• A mí gusta bailar. -> A mí me gusta bailar. — η φράση αυτή δεν αντικαθιστά την αντωνυμία· κράτα το me.
• Me duele mis pies. -> Me duelen los pies. — χρησιμοποίησε συμφωνία τύπου gustan και το άρθρο los, όχι κτητική αντωνυμία.
• Me encanta mucho el cine. -> Me encanta el cine. — το encantar σημαίνει ήδη «μου αρέσει πολύ», οπότε μην προσθέτεις mucho.

Συμβουλές

• Η ισπανική δομή είναι ακριβώς όπως η ελληνική «μου αρέσει»: αυτό που αρέσει είναι το υποκείμενο και στις δύο γλώσσες, όχι το πρόσωπο — η λογική σού είναι ήδη οικεία.
• Μόνο δύο τύποι του ρήματος έχουν σημασία: gusta (ένα πράγμα ή μια ενέργεια) έναντι gustan (περισσότερα πράγματα).
• Τα le/les θέλουν σχεδόν πάντα μια διευκρινιστική φράση για να δηλώσουν σε ποιον: A ella le…, A ellos les…
• Η διευκρινιστική φράση μπορεί επίσης να έρθει στο τέλος: A mi madre le duele la muñeca. = Le duele la muñeca a mi madre. — η αντωνυμία παραμένει και στις δύο περιπτώσεις.
• Το ίδιο «ανάποδο» μοτίβο ισχύει για τα encantar, doler, interesar, importar, faltar, quedar — μάθε ένα, χρησιμοποίησέ τα όλα.