Hay («υπάρχει», «υπάρχουν»)

A1 Hay 7 / 49

Με λίγα λόγια

Το Hay σημαίνει «υπάρχει» και «υπάρχουν». Είναι ένας ενιαίος, άκλιτος τύπος του ρήματος haber που χρησιμοποιείτε για να πείτε ότι κάτι υπάρχει ή είναι παρόν, χωρίς να αναφέρεστε σε κάτι συγκεκριμένο και ήδη γνωστό.

Ο κανόνας

Το hay είναι ένας ειδικός απρόσωπος τύπος — δεν έχει υποκείμενο και δεν αλλάζει ποτέ ως προς τον αριθμό. Η ίδια λέξη λειτουργεί και για ένα πράγμα και για πολλά:

Hay un libro en la mesa. / Hay tres libros en la mesa.

Χρησιμοποιήστε το hay για να εισαγάγετε ή να μετρήσετε πράγματα — γι’ αυτό συνοδεύεται από λέξεις που αφήνουν το πράγμα απροσδιόριστο:

  • ένα αόριστο άρθρο: Hay un banco cerca.
  • έναν αριθμό: Hay cinco personas.
  • κανένα άρθρο — μη μετρήσιμο ή πληθυντικό (Hay agua. Hay problemas.), ή ένα ουσιαστικό στον ενικό που ονομάζει μια δραστηριότητα ή υπηρεσία και όχι ένα μεμονωμένο αντικείμενό της: Hoy hay clase. En el pueblo no hay farmacia. («καμία υπηρεσία φαρμακείου καθόλου»· το no hay una farmacia θα τα μετρούσε).
  • έναν προσδιοριστή ποσότητας: Hay mucho tráfico. Hay algunas tiendas.

Μη χρησιμοποιείτε το hay με οριστικό άρθρο, κτητική αντωνυμία, δεικτική αντωνυμία, ή όνομα. Αυτά δείχνουν κάτι γνωστό, και για να πείτε πού βρίσκεται κάτι γνωστό χρησιμοποιείτε το estar (Μάθημα 6):

υπάρχει / καινούριο για τον ακροατή -> hayγνωστό / συγκεκριμένο -> estar
Hay un supermercado aquí.El supermercado está aquí.
Hay una farmacia cerca.La farmacia está cerca.
¿Hay un baño? / ¿Dónde hay un baño? (οποιοδήποτε)¿Dónde está el baño? (αυτό που ξέρουμε)

Μόνο ο ενεστώτας είναι hay. Στους άλλους χρόνους χρησιμοποιείτε τον συνηθισμένο τύπο του τρίτου προσώπου ενικού του haber, και παραμένει ενικός όσα κι αν είναι τα πράγματα:

ΧρόνοςΤύποςΜετάφραση
Ενεστώταςhayυπάρχει / υπάρχουν
Παρατατικόςhabíaυπήρχε / υπήρχαν
Αόριστοςhuboυπήρξε / υπήρξαν (ένα γεγονός)
Μέλλονταςhabráθα υπάρχει/υπάρχουν
Παρακείμενοςha habidoέχει υπάρξει

Τύποι και δομές

Επιλέγοντας ανάμεσα σε hay και estar:

ΕρώτησηΡήμα απάντησης
Υπάρχει; / Πόσα υπάρχουν;hay (+ un/una, αριθμός, προσδιοριστής ποσότητας, ή κανένα άρθρο)
Πού είναι το συγκεκριμένο;estar (+ el/la/los/las, όνομα, κτητική αντωνυμία)

Το hay + ουσιαστικό έχει πάντα την ίδια μορφή: hay + (ποσότητα) + ουσιαστικό. Δεν υπάρχει τίποτα να κλίνετε για ενικό ή πληθυντικό.

Παραδείγματα

EspañolΕλληνικά
Hay un supermercado cerca de aquí.Υπάρχει ένα σούπερ μάρκετ κοντά εδώ.
¿Cuántas personas hay en la clase?Πόσα άτομα υπάρχουν στην τάξη;
Hay mucho tráfico esta mañana.Υπάρχει πολλή κίνηση σήμερα το πρωί.
No hay leche en la nevera.Δεν υπάρχει γάλα στο ψυγείο.
En Madrid hay muchos museos.Στη Μαδρίτη υπάρχουν πολλά μουσεία.
Había mucha gente en la fiesta.Υπήρχε πολύς κόσμος στο πάρτι.
Mañana habrá una reunión.Αύριο θα υπάρχει μια συνάντηση.
El libro está en la mesa.Το βιβλίο είναι πάνω στο τραπέζι.

Συχνά λάθη

  • Hay el libro en la mesa -> El libro está en la mesa — ένα συγκεκριμένο, γνωστό πράγμα (με el) παίρνει το estar, όχι το hay.
  • Han muchos coches -> Hay muchos coches — το hay δεν γίνεται ποτέ πληθυντικός· ένας τύπος καλύπτει και τους δύο αριθμούς.
  • Hayn tres personas -> Hay tres personas — δεν υπάρχει τέτοια λέξη· είναι πάντα hay.
  • ¿Dónde hay el baño? -> ¿Dónde está el baño? — για να ρωτήσετε πού βρίσκεται ένα συγκεκριμένο μέρος, χρησιμοποιήστε το estar.
  • Habían muchas personas -> Había muchas personas — ακόμα και στο παρελθόν, το haber παραμένει ενικός· δεν συμφωνεί με το ουσιαστικό.
  • Hay mi coche aquí -> Mi coche está aquí — μια κτητική αντωνυμία δείχνει κάτι γνωστό -> estar.

Συμβουλές

  • Σκεφτείτε το hay ως «υπάρχει» — παρουσιάζει κάτι για πρώτη φορά· το estar εντοπίζει κάτι ήδη γνωστό.
  • Το hay είναι παγωμένο: μην προσθέτετε ποτέ -n, μην το κάνετε ποτέ πληθυντικό, ό,τι κι αν το ακολουθεί.
  • Αν μπορείτε να βάλετε «το», «μου», ή ένα όνομα μπροστά από το ουσιαστικό, περάστε στο estar.
  • Το dónde παίρνει και τα δύο ρήματα: το ¿Dónde hay una farmacia? ρωτάει για οποιοδήποτε υπάρχει, το ¿Dónde está la farmacia? για αυτό που εννοείτε και οι δύο — αυτό που έκανε το ¿Dónde hay el baño? λάθος ήταν το el, όχι το dónde.
  • Ο παρελθοντικός και ο μελλοντικός χρόνος χρησιμοποιούν κι αυτοί έναν ενικό τύπο: había, hubo, habrá — αντισταθείτε στο πολύ συνηθισμένο (αλλά μη πρότυπο) habían.