Με λίγα λόγια

Το Konjunktiv I είναι ο ρηματικός τύπος του πλάγιου λόγου στα επίσημα, γραπτά Γερμανικά (ειδήσεις, δημοσιογραφία, δικαστικές αναφορές, επίσημες δηλώσεις). Σηματοδοτεί ότι «κάποιος το λέει αυτό — ο συγγραφέας δεν το εγγυάται». Η συνταγή είναι ρηματικό θέμα + -e/-est/-e/-en/-et/-en, και στην πράξη ο τύπος που συναντάτε πραγματικά είναι το τρίτο πρόσωπο ενικού: er sage, er habe, er sei, er komme, er werde.

Ο κανόνας

1. Τι κάνει. Όταν ο συγγραφέας αναφέρει τα λόγια κάποιου άλλου χωρίς εισαγωγικά, τα επίσημα Γερμανικά σημαδεύουν αυτή την αποστασιοποίηση με το Konjunktiv I. Είναι η διαφορά ανάμεσα στο να διαβεβαιώνεις ένα γεγονός και στο να μεταφέρεις απλώς μια ισχυριζόμενη δήλωση.

Ευθύς λόγος: Der Minister: «Ich bin krank.» Πλάγιος λόγος: Der Minister sagte, er sei krank. — Ο υπουργός είπε ότι ήταν άρρωστος (όπως ο ίδιος υποστηρίζει).

2. Ο τύπος. Πάρτε το θέμα του απαρεμφάτου και προσθέστε -e, -est, -e, -en, -et, -en. Ο μόνος τύπος που διακρίνεται με βεβαιότητα από την οριστική είναι το τρίτο πρόσωπο ενικού (και, για το sein, και ο πληθυντικός). Αυτό το ενικό πρόσωπο είναι η ραχοκοκαλιά όλου του θέματος.

er sage, er habe, er komme, er müsse, er werde

3. Το sein είναι το αστέρι. Είναι το πιο συχνό και το πιο ανώμαλο ρήμα εδώ, και διακρίνεται σε κάθε πρόσωπο: ich sei, du seiest, er sei, wir seien, ihr seiet, sie seien. Σημείωση: δεν υπάρχει -e στον ενικό — είναι er sei, ποτέ «er seie».

4. Η μετάβαση στο Konjunktiv II. Όταν ένας τύπος του Konjunktiv I θα έμοιαζε ίδιος με την οριστική (π.χ. πληθυντικός sie haben), τα Γερμανικά αποφεύγουν την ασάφεια μεταβαίνοντας στο Konjunktiv II: sie hätten. Αν ακόμα και το Konjunktiv II ταυτίζεται με την οριστική (ασθενή ρήματα: sie sagten), μεταβαίνει ξανά στο würde + απαρέμφατο: sie würden sagen.

Sie sagen, sie hätten kein Geld. (όχι sie haben) Die Gäste meinten, sie würden später kommen. (kämen ακούγεται παρωχημένο)

5. Τρεις χρόνοι, συμπτυγμένοι. Ο πλάγιος λόγος διατηρεί μόνο τρία χρονικά επίπεδα, και όλοι οι παρελθοντικοί χρόνοι συγχωνεύονται σε έναν:

Ενεστώτας -> er komme / es sei so Παρελθόν (Präteritum, Perfekt, Plusquamperfekt όλα -> έναν τύπο) -> er sei gekommen, er habe es gemacht Μέλλοντας -> er werde kommen

6. Ο Konjunktiv διατρέχει ολόκληρη την αναφορά. Μια πρόταση με weil-, dass- ή wenn μέσα σε όσα είπε ο ομιλητής παραμένει στον Konjunktiv, και το ίδιο συμβαίνει και με μια πλάγια ερώτηση — με την ίδια μετάβαση στο Konjunktiv II όταν ο τύπος θα ήταν ασαφής. Μόνο μια πρόταση που προσθέτει ο συγγραφέας με τη δική του φωνή επιστρέφει στην οριστική.

Sie schrieb, sie bleibe zu Hause, weil ihr Kurs ausgefallen sei. Er wollte wissen, wann die Halle wieder öffne.

Τύποι και δομές

Καταλήξεις (όλα τα ρήματα): θέμα + -e / -est / -e / -en / -et / -en

(Έντονα = τύποι που διαφέρουν σαφώς από την οριστική, δηλαδή αυτοί που πραγματικά κάνουν τη δουλειά.)

Τροπικά ρήματα — διακρίνονται επίσης στο τρίτο ενικό πρόσωπο:

Τα τρία χρονικά επίπεδα (τρίτο ενικού):

Κατονομασμένη πηγή αντί ρήματος αναφοράς — χωρίς ρήμα λεκτικής σημασίας, το Konjunktiv I από μόνο του κρατά τον συγγραφέα έξω από τον ισχυρισμό· η οριστική (genügt) είναι επίσης ορθή μετά από μια φράση πηγής, απλώς λιγότερο προσεκτική:

Παραδείγματα

Συχνά λάθη

• Der Minister sagte, er ist krank. -> …, er sei krank. — ο επίσημος πλάγιος λόγος χρειάζεται Konjunktiv I, όχι την απλή οριστική.
• Er sagt, er seie müde. -> Er sagt, er sei müde. — το sein δεν παίρνει -e στον ενικό: sei, όχι «seie».
• Sie sagen, sie haben kein Geld. -> Sie sagen, sie hätten kein Geld. — όταν το Konjunktiv I = οριστική (πληθυντικός haben), μεταβείτε στο Konjunktiv II.
• Sie sagte, sie war dort gewesen. -> Sie sagte, sie sei dort gewesen. — κάθε παρελθοντικός χρόνος γίνεται sei/habe + Partizip II· μην μεταφέρετε ποτέ το war/hatte.
• Er sagte, dass er sei krank. -> Er sagte, dass er krank sei. / Er sagte, er sei krank. — με το dass το ρήμα πάει στο τέλος· αν αφαιρέσετε το dass, το ρήμα μπαίνει στη δεύτερη θέση.

Συμβουλές

• Επικεντρωθείτε στο τρίτο πρόσωπο ενικού — er sei, er habe, er komme, er werde, er müsse. Εκεί είναι ορατός ο Konjunktiv I και εκεί θα τον συναντήσετε στο 90% των περιπτώσεων.
• Το sein είναι ο βασιλιάς: το πιο συχνό, το πιο ανώμαλο, διακρίνεται σε κάθε πρόσωπο (er sei, sie seien). Μάθετέ το απέξω κι έχετε καλύψει τις περισσότερες προτάσεις πλάγιου λόγου.
• Ο κανόνας «μοιάζει με την οριστική; -> χρησιμοποιήστε Konjunktiv II» σημαίνει ότι τα πραγματικά δημοσιογραφικά κείμενα είναι γεμάτα από πληθυντικούς hätten, seien, würden … kommen. Αυτή η ανάμειξη είναι ορθή, όχι πρόχειρη.
• Είναι κυρίως δεξιότητα αναγνώρισης: όταν διαβάζετε sei / habe / werde σε ένα άρθρο, σημειώστε νοητά ότι «ο συγγραφέας απλώς το αναφέρει». Η παραγωγή του γραπτώς είναι πραγματικό γνώρισμα επιπέδου C1.