Με λίγα λόγια

Τα γερμανικά δείχνουν τον ρόλο ενός ουσιαστικού στην πρόταση μέσω της πτώσης του, που σημειώνεται στο άρθρο. Η ονομαστική είναι το υποκείμενο (Wer/Was?) και η λημματική μορφή· η αιτιατική είναι το άμεσο αντικείμενο (Wen/Was?). Καλά νέα: ανάμεσα σε αυτές τις δύο πτώσεις αλλάζει μόνο το αρσενικό άρθρο (der -> den, ein -> einen)· το θηλυκό, το ουδέτερο και ο πληθυντικός μένουν ίδια.

Ο κανόνας

Κάθε γερμανική πρόταση έχει ένα υποκείμενο στην ονομαστική — το πρόσωπο ή το πράγμα που κάνει την ενέργεια. Ρωτήστε Wer? (ποιος) ή Was? (τι):

• Der Mann schläft. — Ο άντρας κοιμάται. (Wer schläft? -> der Mann)
• Das Kind spielt. — Το παιδί παίζει.

Η ονομαστική είναι επίσης η λημματική μορφή ενός ουσιαστικού, και χρησιμοποιείται για το κατηγορούμενο μετά τα sein, werden και bleiben — αυτά τα ρήματα λειτουργούν σαν «σύμβολο ίσον», γι’ αυτό και οι δύο πλευρές είναι στην ονομαστική:

• Er ist ein Lehrer. — Είναι δάσκαλος.
• Das wird ein guter Tag. — Θα είναι μια καλή μέρα.

Πολλά ρήματα ενεργούν πάνω σε κάτι — αυτό το κάτι είναι το άμεσο αντικείμενο στην αιτιατική. Ρωτήστε Wen? (ποιον) ή Was? (τι):

• Ich sehe den Mann. — Βλέπω τον άντρα. (Wen sehe ich? -> den Mann)
• Wir kaufen einen Tisch. — Αγοράζουμε ένα τραπέζι.

Η βασική απλοποίηση για το A1: από την ονομαστική στην αιτιατική, αλλάζουν μόνο οι αρσενικοί τύποι. Το θηλυκό, το ουδέτερο και ο πληθυντικός είναι ίδια και στις δύο πτώσεις.

Τύποι και δομές

Οριστικό άρθρο (der/die/das):

Αόριστο / αρνητικό / κτητικό (λέξεις τύπου ein): οι καταλήξεις λειτουργούν με τον ίδιο τρόπο για τα ein, kein, mein, dein, sein…

Η δεικτική αντωνυμία dieser ακολουθεί το πρότυπο του der: dieser Mann -> diesen Mann (αρσ.), αλλά τα diese Frau / dieses Kind μένουν ίδια.

Ερωτηματικές λέξεις:

Ρήματα που παίρνουν αντικείμενο σε αιτιατική (μερικά πολύ συνηθισμένα): haben, sehen, kaufen, brauchen, suchen, essen, trinken, lesen, mögen — και η πάγια έκφραση es gibt + αιτιατική (Es gibt einen Park. — Υπάρχει ένα πάρκο.).

Παραδείγματα

Συχνά λάθη

• Ich sehe der Mann -> Ich sehe den Mann — ένα άμεσο αντικείμενο είναι σε αιτιατική· αρσενικό der -> den.
• Er kauft ein Tisch -> Er kauft einen Tisch — αρσενική αιτιατική: ein -> einen.
• Hast du mein Schlüssel? -> Hast du meinen Schlüssel? — mein -> meinen (αρσενική αιτιατική).
• Ich sehe den Frau -> Ich sehe die Frau — μην υπερδιορθώνετε: το θηλυκό die δεν αλλάζει ποτέ.
• Das ist einen Tisch -> Das ist ein Tisch — μετά το sein χρησιμοποιήστε την ονομαστική, όχι την αιτιατική.

Συμβουλές

• Μάθετέ το ως έναν κανόνα: μόνο το «der» γίνεται «den». Όλες οι αρσενικές αιτιατικές τελειώνουν σε -n: den, einen, keinen, meinen, diesen (και η αντωνυμία ihn, μάθημα 22).
• Χρησιμοποιήστε τις ερωτήσεις: Wer/Was? βρίσκει το υποκείμενο στην ονομαστική· Wen/Was? βρίσκει το αντικείμενο στην αιτιατική.
• Τα sein, werden, bleiben δεν είναι ρήματα «ενέργειας» — και οι δύο πλευρές μένουν στην ονομαστική: Das ist ein Hund., όχι «einen Hund».
• Αν ένα ουσιαστικό είναι θηλυκό, ουδέτερο ή πληθυντικός, μπορείτε να σταματήσετε να ανησυχείτε — φαίνεται ίδιο και στην ονομαστική και στην αιτιατική.