W skrócie

Warunek realny albo prawdopodobny używa si + trybu oznajmującego czasu teraźniejszego w części „jeśli”, a w wyniku — czasu teraźniejszego, przyszłego albo trybu rozkazującego: Si llueve, me quedo en casa. Żelazna zasada: po si nigdy nie następuje tryb łączący czasu teraźniejszego.

Zasada

Zdanie warunkowe ma dwie części: warunek (zdanie z si, „jeśli…”) i wynik (zdanie główne). Ta lekcja obejmuje warunki realne / prawdopodobne — rzeczy, które mogą się realnie wydarzyć.

Krok 1 — Zdanie z si: tryb oznajmujący czasu teraźniejszego. Dla warunku realnego po si („jeśli”) następuje tryb oznajmujący czasu teraźniejszego, czas, który już znasz: Si estudias…, Si tengo tiempo…, Si hace sol….

Żelazna zasada: po si w znaczeniu „jeśli” nigdy nie używasz trybu łączącego czasu teraźniejszego. Si tengas jest zawsze błędne; musi być Si tienes. To najczęstszy błąd osób mówiących po angielsku, bo angielskie „if” brzmi niepewnie — hiszpańskie si nie jest niepewne.

Krok 2 — Zdanie wyniku: czas teraźniejszy, przyszły albo tryb rozkazujący. Zdanie główne przybiera jedną z trzech form, wszystkie naturalne:

Wszystkie trzy zachowują ten sam warunek si + czas teraźniejszy.

Krok 3 — Szyk jest dowolny. Każda z części może być pierwsza. Gdy zdanie z si otwiera zdanie, oddziel części przecinkiem; gdy wynik jest pierwszy, bez przecinka:

• Si llueve, no salgo.
• No salgo si llueve.

Forma skrócona si no. Gdy alternatywa jest oczywista z tego, co właśnie powiedziano, czasownik zdania z si zostaje pominięty i zostaje tylko si no: Si el tiempo acompaña, comemos fuera; si no, comemos dentro. Pisz to jako dwa słowa — sino, jedno słowo, to inne słowo znaczące „ale raczej”.

si = „jeśli” czy „czy”. si znaczy też „czy” po czasownikach wiedzy i pytania. Tutaj to NIE jest warunek i może po nim następować czas przyszły albo tryb przypuszczający: No sé si vendrá. (Nie wiem, czy przyjdzie.) Pregúntale si quiere café.

Zapowiedź — warunki nierealne. Gdy warunek jest hipotetyczny albo sprzeczny z faktami („Gdybym miał pieniądze…”), hiszpański przechodzi na si + tryb łączący czasu przeszłego niedokonanego -> tryb przypuszczający: Si tuviera dinero, viajaría. Ten wzorzec to lekcja 46; tutaj zostajemy przy warunkach realnych.

Formy i schematy

Szablon warunku realnego:

Wyniki zbudowane na jednym warunku:

Wynikiem może być każda forma rozkazująca — przecząca, grzecznościowa (usted / ustedes) albo vosotros. Formy przeczące i grzecznościowe to formy trybu łączącego czasu teraźniejszego (lekcja 41); to nie łamie żelaznej zasady, która zabrania trybu łączącego czasu teraźniejszego tylko po si.

Przykłady

Typowe błędy

• Si tengas tiempo, llámame -> Si tienes tiempo, llámame — po si („jeśli”) nigdy nie następuje tryb łączący czasu teraźniejszego; użyj trybu oznajmującego.
• Si lloverá, me quedo -> Si llueve, me quedo — nie wstawiaj czasu przyszłego w zdaniu z si; czas przyszły należy tylko do zdania wyniku.
• Si estudiarás, aprobarás -> Si estudias, aprobarás — to samo: si + tryb oznajmujący czasu teraźniejszego, czas przyszły tylko w wyniku.
• No salgo, si llueve -> No salgo si llueve — gdy wynik jest pierwszy, pomiń przecinek; przecinek stawiaj tylko wtedy, gdy zdanie otwiera si.
• No sé si venga -> No sé si vendrá — tutaj si znaczy „czy”, a nie warunek; użyj trybu oznajmującego (przyszłego / przypuszczającego), nigdy łączącego.

Wskazówki

• Powtarzaj żelazną zasadę: „si + tryb oznajmujący czasu teraźniejszego” dla warunków realnych. Jeśli kusi cię, żeby napisać si tenga, zatrzymaj się — to si tengo.
• Angielski ukrywa czas: „If it rains tomorrow” po hiszpańsku też jest w czasie teraźniejszym (Si llueve mañana), nigdy w przyszłym.
• Zdanie wyniku to miejsce, gdzie mieszka czas przyszły: Si + czas teraźniejszy, … + czas przyszły.
• Żeby zdecydować „jeśli” czy „czy”, spróbuj podstawić „czy”. Jeśli pasuje („nie wiem, czy…”), to relacjonujące si, a nie warunek.
• Marzycielskie, nierealne warunki („Gdybym był bogaty…”) przeskakują do trybu łączącego czasu przeszłego niedokonanego — to lekcja 46, nie ten wzorzec.