Przymiotniki dzierżawcze i zaimki dzierżawcze

A1 Possessive determiners & pronouns 5 / 50

W skrócie

Przymiotnika dzierżawczego (my, your, his, her, its, our, their) używamy przed rzeczownikiem, aby powiedzieć, do kogo coś należy. Zaimka dzierżawczego (mine, yours, his, hers, ours, theirs) używamy samodzielnie, bez rzeczownika po nim.

Zasada

Mamy dwa zestawy słów, które pokazują, do kogo coś należy.

1. Przymiotniki dzierżawcze zawsze stoją przed rzeczownikiem:

WłaścicielPrzymiotnik dzierżawczyPrzykład
Imymy phone
youyouryour name
hehishis car
sheherher bag
ititsits colour
weourour house
theytheirtheir dog

2. Zaimki dzierżawcze stoją samodzielnie. Nie ma po nich rzeczownika, bo go zastępują:

WłaścicielZaimek dzierżawczyPrzykład
ImineIt’s mine.
youyoursIs this yours?
hehisThe book is his.
shehersThe bag is hers.
weoursThis table is ours.
theytheirsThe dogs are theirs.

Uwaga: its nie ma formy zaimka dzierżawczego, a his jest taki sam w obu grupach.

Forma zgadza się z WŁAŚCICIELEM, nie z rzeczą posiadaną. Wybierz słowo, patrząc na to, kto jest właścicielem:

  • Anna loves her job. (Anna jest kobietą -> her)
  • Tom loves his job. (Tom jest mężczyzną -> his)
  • The dog wags its tail. (pies to „it” -> its)

Wiele innych języków dopasowuje tę formę do rzeczownika (rzeczy posiadanej). Angielski nigdy tego nie robi — liczy się tylko właściciel.

its a it’s. Brzmią tak samo, ale znaczą co innego:

  • its = dzierżawczy (należący do niego/niej): The cat licked its paw.
  • it’s = it is lub it has: It’s cold today. / It’s stopped raining.

Szybki test: jeśli możesz powiedzieć „it is” lub „it has”, napisz it’s (z apostrofem). Jeśli nie, napisz its.

whose pyta lub mówi, kto jest właścicielem czegoś:

  • Pytanie: Whose is this? / Whose car is that?
  • Względne: That’s the man whose dog barks all night.

Formy i schematy

Zaimek podmiotowyPrzymiotnik dzierżawczy (+ rzeczownik)Zaimek (samodzielnie)
Imymine
youyouryours
hehishis
sheherhers
itits-
weourours
theytheirtheirs

own. Wstaw own między przymiotnik dzierżawczy a jego rzeczownik, żeby dodać znaczenie „i niczyj więcej” — her own desk, its own logo. Nigdy nie występuje po samodzielnym zaimku: mów my own room, nie mine own room.

Dwa przydatne schematy:

  • a/an + rzeczownik + of + mine/yours/… = jeden z kilku: She is a friend of mine. (= jeden z moich przyjaciół)
  • Whose + rzeczownik + is this/are these?, żeby zapytać o właściciela: Whose keys are these? — They’re mine.

Bez apostrofu w hers, yours, its, ours, theirs. (Dopełniacz saksoński ‘s przy rzeczownikach — Anna’s job — był omówiony w Rzeczowniki: liczba mnoga i dopełniacz saksoński ‘s.)

Przykłady

EnglishUwaga
This is my umbrella, not yours.przymiotnik dzierżawczy przed rzeczownikiem (umbrella)
Is this seat yours?zaimek, stoi samodzielnie, bez rzeczownika po nim
The children finished their homework.właściciel = they -> their
Maria called her sister.właściciel = Maria (kobieta) -> her
Daniel lost his keys at work.właściciel = Daniel (mężczyzna) -> his
The company changed its logo.właściciel = it (firma) -> forma dzierżawcza its
It’s my birthday today.it’s = it is, z apostrofem
Whose jacket is on the chair?whose pyta, kto jest właścicielem

Typowe błędy

  • her car (kiedy właściciel jest mężczyzną) -> his car — dopasuj do właściciela, nie do rzeczownika.
  • The dog hurt it’s leg. -> its leg — dzierżawcze its nie ma apostrofu.
  • Its a nice day. -> It’s a nice day — tutaj znaczy „it is”, więc użyj it’s.
  • This book is your. -> This book is yours — forma samodzielna to yours.
  • That is hers’ bag / a bag of her -> That is her bag / That is hers / a bag of hers — hers nigdy nie ma apostrofu i stoi samodzielnie: użyj her przed rzeczownikiem, hers po of.

Wskazówki

  • Zasada w jednym zdaniu: przymiotnik dzierżawczy + rzeczownik (my book) kontra zaimek samodzielnie (It’s mine).
  • Dla its/it’s powiedz zdanie z „it is”. Jeśli nadal ma sens, potrzebujesz apostrofu (it’s).
  • Słowa dzierżawcze hers, yours, its, ours, theirs nigdy nie mają apostrofu — apostrof należy tylko do it’s (= it is/has).
  • Wybierane słowo zależy od właściciela: he -> his, she -> her, it -> its, they -> their.