Deklinacja rzeczowników rodzaju nijakiego i nieodmiennych zapożyczeń

A2 Κλίση των ουδέτερων ουσιαστικών και τα άκλιτα δάνεια 30 / 66

W skrócie

  • Rzeczowniki rodzaju nijakiego najłatwiej się deklinuje, ponieważ mianownik, biernik i wołacz są identyczne — zarówno w liczbie pojedynczej, jak i mnogiej. Tylko dopełniacz ma osobną formę.
  • Cztery codzienne klasy: -ο (το βιβλίο), -ι (το παιδί, το σπίτι), -μα (το μάθημα) oraz rzeczowniki nijakie na -ος (το λάθος).
  • Rzeczowniki na -ι tworzą dopełniacz na -ιού / -ιών: του παιδιού, των σπιτιών.
  • Rzeczowniki na -μα dodają element -ματ- w każdej formie oprócz mianownika/biernika/wołacza liczby pojedynczej: το μάθημα, ale του μαθήματος, τα μαθήματα, των μαθημάτων. Rzeczowniki odczasownikowe na -σιμο zachowują się tak samo: το γράψιμο, του γραψίματος.
  • Rzeczownik nijaki na -ος nie jest rodzaju męskiego: το λάθος, του λάθους, τα λάθη, των λαθών.
  • Zapożyczenia obce, takie jak το γκαράζ, το ασανσέρ, το ταξί, το μπαρ, το πάρτι, w ogóle się nie odmieniają — to sam przedimek pokazuje przypadek i liczbę: τα ταξί.

Zasada

Grecki rzeczownik zapamiętujesz razem z przedimkiem, a dla rodzaju nijakiego jest to το w liczbie pojedynczej i τα w liczbie mnogiej. Ta para już wykonuje dużą część pracy: skoro mianownik, biernik i wołacz rodzaju nijakiego są tą samą formą, uczysz się tylko dwóch kształtów na każdą liczbę — formy podstawowej i dopełniacza.

To, jaki dopełniacz otrzymasz, zależy od końcówki widocznej w formie słownikowej.

-ο. Najczęstszy typ rzeczowników nijakich. Dopełniacz liczby pojedynczej to -ου, liczby mnogiej -α / -ων: το βιβλίο, του βιβλίου, τα βιβλία, των βιβλίων. Nic nie jest dodawane; zmienia się tylko końcówka. Duża grupa (głównie wyrazów książkowych) akcentowanych na trzeciej sylabie od końca przesuwa akcent o jeden krok w prawo w obu dopełniaczach, ponieważ końcówki -ου i -ων przyciągają go na przedostatnią sylabę: το αυτοκίνητο → του αυτοκινήτου, των αυτοκινήτων, dokładnie jak το πρόσωπο → του προσώπου, των προσώπων. To cecha tej właśnie grupy, nie zasady trzech sylab (która bez problemu dopuściłaby του αυτοκίνητου): codzienne wyrazy o tym samym kształcie zachowują akcent w miejscu, jak w το σύννεφο → του σύννεφου, τα σύννεφα, των σύννεφων. Każdy wyraz należy do jednej z dwóch grup i uczysz się tego razem ze słowem — αυτοκίνητο przesuwa akcent, σύννεφο nie. Tylko niewielka trzecia grupa naprawdę ma obie formy dopełniacza, jak w το βούτυρο → του βούτυρου / του βουτύρου.

-ι. Tutaj końcówka -ι zostaje zastąpiona sylabą wymawianą jako jeden dźwięk: -ιού w dopełniaczu liczby pojedynczej, -ιά / -ιών w liczbie mnogiej wyrazów oksytonicznych, -ια / -ιών w liczbie mnogiej wyrazów akcentowanych wcześniej. Tak więc το παιδί → του παιδιού, τα παιδιά, των παιδιών; ale το σπίτι → του σπιτιού, τα σπίτια, των σπιτιών. Zwróć uwagę na asymetrię w σπίτι: mianownik liczby mnogiej zachowuje pierwotny akcent (τα σπίτια), podczas gdy oba dopełniacze przyciągają go na końcówkę (σπιτιού, σπιτιών).

-μα. Te rzeczowniki (niemal wszystkie abstrakcyjne albo oznaczające wynik czynności) mają dłuższy temat, który pojawia się tylko poza mianownikiem/biernikiem/wołaczem liczby pojedynczej. Temat to wyraz bez -α, plus -ατ-: μάθημ- → μαθήματ-. Na nim budowana jest każda pozostała forma: του μαθήματος, τα μαθήματα, των μαθημάτων. W wyrazie takim jak μάθημα, akcentowanym na trzeciej sylabie od końca, akcent przesuwa się do przodu dwukrotnie, z dwóch różnych powodów: w dopełniaczu liczby pojedynczej dodatkowa sylaba zostawiłaby go dalej niż trzecia od końca (μάθημα → μαθήματος), a w dopełniaczu liczby mnogiej końcówka -ων przyciąga go o jeszcze jeden krok, na -μά- (των μαθημάτων). Krótsze wyrazy, akcentowane na przedostatniej sylabie — το γράμμα, το χρώμα, το αίμα, το βήμα — nie mają dokąd się przesunąć w dopełniaczu liczby pojedynczej (του γράμματος, του χρώματος) i przesuwają akcent tylko w dopełniaczu liczby mnogiej (των γραμμάτων, των χρωμάτων).

-σιμο. Rzeczowniki utworzone od czasowników — το γράψιμο „pisanie, charakter pisma”, το ντύσιμο „ubieranie się”, το πλύσιμο „mycie” — wyglądają jak wyrazy na -ο, ale odmieniają się jak wyrazy na -μα, z -ματ-: του γραψίματος, τα γραψίματα, των γραψιμάτων.

Rodzaj nijaki na -ος. Mała, ale bardzo częsta grupa: το λάθος, το μέρος, το δάσος, το μέγεθος, το ύψος. Kończą się na -ος jak rzeczowniki męskie, ale są rodzaju nijakiego i ich końcówki są zupełnie inne: dopełniacz liczby pojedynczej -ους, liczba mnoga -η, dopełniacz liczby mnogiej -ών z akcentem na końcówce. Tak więc το λάθος, του λάθους, τα λάθη, των λαθών. Wyrazy dwusylabowe zachowują akcent w miejscu (λάθος, μέρος, δάσος, ύψος); dłuższy wyraz akcentowany na trzeciej sylabie od końca przesuwa go do przodu jak każdy inny: το μέγεθος → του μεγέθους, τα μεγέθη.

Nieodmienne zapożyczenia. Wyrazy zapożyczone z francuskiego, angielskiego lub włoskiego, które nie pasują do żadnego greckiego wzorca, po prostu nie odmieniają się: το γκαράζ, το ασανσέρ, το ταξί, το μπαρ, το πάρτι, το σινεμά, το μετρό. Domyślnie są rodzaju nijakiego, a jedyne, co się przy nich zmienia, to przedimek i ewentualny przymiotnik: το κίτρινο ταξί → τα κίτρινα ταξί. Pułapką jest το ταξί, które kończy się na -ί dokładnie jak το παιδί, ale jest zapożyczeniem, więc jego liczba mnoga to τα ταξί, nigdy *τα ταξιά.

Nieregularne rzeczowniki rodzaju nijakiego (το γάλα, το κρέας, το φως, το γεγονός) oraz klasy książkowe zostaną omówione później w kursie.

Formy i schematy

Rodzaj nijaki na -ο: το βιβλίο

ΠτώσηΕνικόςΠληθυντικός
Ονομαστικήτο βιβλίοτα βιβλία
Γενικήτου βιβλίουτων βιβλίων
Αιτιατικήτο βιβλίοτα βιβλία
Κλητικήβιβλίοβιβλία

Rodzaj nijaki na -ο z przesunięciem akcentu: το αυτοκίνητο

ΠτώσηΕνικόςΠληθυντικός
Ονομαστικήτο αυτοκίνητοτα αυτοκίνητα
Γενικήτου αυτοκινήτουτων αυτοκινήτων
Αιτιατικήτο αυτοκίνητοτα αυτοκίνητα
Κλητικήαυτοκίνητοαυτοκίνητα

Rodzaj nijaki na -ι, akcentowany na końcówce: το παιδί

ΠτώσηΕνικόςΠληθυντικός
Ονομαστικήτο παιδίτα παιδιά
Γενικήτου παιδιούτων παιδιών
Αιτιατικήτο παιδίτα παιδιά
Κλητικήπαιδίπαιδιά

Rodzaj nijaki na -ι, akcentowany wcześniej: το σπίτι

ΠτώσηΕνικόςΠληθυντικός
Ονομαστικήτο σπίτιτα σπίτια
Γενικήτου σπιτιούτων σπιτιών
Αιτιατικήτο σπίτιτα σπίτια
Κλητικήσπίτισπίτια

Ten sam wzorzec: το τραπέζι, του τραπεζιού, τα τραπέζια, των τραπεζιών · το κλειδί, του κλειδιού, τα κλειδιά, των κλειδιών.

Rodzaj nijaki na -μα: το μάθημα

ΠτώσηΕνικόςΠληθυντικός
Ονομαστικήτο μάθηματα μαθήματα
Γενικήτου μαθήματοςτων μαθημάτων
Αιτιατικήτο μάθηματα μαθήματα
Κλητικήμάθημαμαθήματα
Λεξικό (ονομ. ενικού)Γενική ενικούΟνομ. πληθυντικούΓενική πληθυντικού
το όνοματου ονόματοςτα ονόματατων ονομάτων
το πρόβληματου προβλήματοςτα προβλήματατων προβλημάτων
το γράμματου γράμματοςτα γράμματατων γραμμάτων
το χρώματου χρώματοςτα χρώματατων χρωμάτων

Rzeczownik odczasownikowy rodzaju nijakiego na -σιμο: το γράψιμο

ΠτώσηΕνικόςΠληθυντικός
Ονομαστικήτο γράψιμοτα γραψίματα
Γενικήτου γραψίματοςτων γραψιμάτων
Αιτιατικήτο γράψιμοτα γραψίματα
Κλητικήγράψιμογραψίματα

Ten sam wzorzec: το ντύσιμο, του ντυσίματος, τα ντυσίματα · το πλύσιμο, του πλυσίματος, τα πλυσίματα.

Rodzaj nijaki na -ος: το λάθος

ΠτώσηΕνικόςΠληθυντικός
Ονομαστικήτο λάθοςτα λάθη
Γενικήτου λάθουςτων λαθών
Αιτιατικήτο λάθοςτα λάθη
Κλητικήλάθοςλάθη
Λεξικό (ονομ. ενικού)Γενική ενικούΟνομ. πληθυντικούΓενική πληθυντικού
το μέροςτου μέρουςτα μέρητων μερών
το δάσοςτου δάσουςτα δάσητων δασών
το ύψοςτου ύψουςτα ύψητων υψών
το μέγεθοςτου μεγέθουςτα μεγέθητων μεγεθών

Nieodmienne zapożyczenie: το ταξί

ΠτώσηΕνικόςΠληθυντικός
Ονομαστικήτο ταξίτα ταξί
Γενικήτου ταξίτων ταξί
Αιτιατικήτο ταξίτα ταξί
Κλητικήταξίταξί

Tak samo przy każdym zapożyczeniu tego typu — zmienia się tylko przedimek:

ΕνικόςΠληθυντικός
το γκαράζτα γκαράζ
το ασανσέρτα ασανσέρ
το μπαρτα μπαρ
το πάρτιτα πάρτι
το μετρότα μετρό

Podsumowanie końcówek

ΤύποςΟνομ./αιτ. ενικούΓενική ενικούΟνομ./αιτ. πληθυντικούΓενική πληθυντικού
-ο-ο-ου-α-ων
-ι-ι-ιού-ια / -ιά-ιών
-μα-μα-ματος-ματα-μάτων
-σιμο-σιμο-σίματος-σίματα-σιμάτων
-ος-ος-ους-η-ών
άκλιτα(bez zmian)(bez zmian)(bez zmian)(bez zmian)

Przykłady

ΕλληνικάPolski
Το βιβλίο είναι πάνω στο τραπέζι.Książka leży na stole.
Τα παιδιά περιμένουν το λεωφορείο.Dzieci czekają na autobus.
Ο κήπος του σπιτιού είναι πολύ μεγάλος.Ogród przy domu jest bardzo duży.
Τα παράθυρα των σπιτιών βλέπουν στη θάλασσα.Okna domów wychodzą na morze.
Το μάθημά μας αρχίζει στις εννιά.Nasza lekcja zaczyna się o dziewiątej.
Δεν θυμάμαι το όνομα του ξενοδοχείου.Nie pamiętam nazwy hotelu.
Η λύση των προβλημάτων δεν είναι εύκολη.Rozwiązanie problemów nie jest łatwe.
Ο δάσκαλος διορθώνει τα λάθη μας.Nauczyciel poprawia nasze błędy.
Στην άκρη του δάσους υπάρχει ένα μικρό ποτάμι.Na skraju lasu jest mała rzeka.
Το γράψιμό σου είναι πολύ καθαρό.Twoje pismo jest bardzo czytelne.
Άφησα το αυτοκίνητό μου στο γκαράζ.Zostawiłem samochód w garażu.
Στην Αθήνα τα ταξί είναι κίτρινα.W Atenach taksówki są żółte.

Typowe błędy

  • τα λάθοι -> τα λάθη — rzeczownik na -ος nie jest automatycznie rodzaju męskiego; rodzaj nijaki na -ος tworzy liczbę mnogą na --η, a dopełniacz liczby mnogiej na --ών (των λαθών, a nie *των λάθων).
  • του λάθου -> του λάθους — dopełniacz liczby pojedynczej rodzaju nijakiego na -ος to -ους, nigdy męskie --ου.
  • του μάθηματος -> του μαθήματος — dodanie -τος wydłuża wyraz o jedną sylabę, więc akcent musi przesunąć się do przodu, by pozostać w obrębie trzech ostatnich sylab.
  • των μαθήματων -> των μαθημάτων — w dopełniaczu liczby mnogiej końcówka -ων przyciąga akcent o jedną sylabę dalej w prawo niż w dopełniaczu liczby pojedynczej, więc pada on na -μά-.
  • τα ταξιά -> τα ταξί — ταξί wygląda jak παιδί, ale jest nieodmiennym zapożyczeniem; porównaj rodzime το παιδί → τα παιδιά.
  • στα γκαράζια -> στα γκαράζ — zapożyczenia nie przyjmują żadnej greckiej końcówki; liczbę mnogą niesie przedimek τα.
  • του παιδίου -> του παιδιού — rzeczowniki na -ι tworzą dopełniacz na -ιού, liczbę mnogą -ιών.
  • τα σπιτιά -> τα σπίτια — σπίτι zachowuje pierwotny akcent w mianowniku/bierniku liczby mnogiej; tylko dopełniacze (σπιτιού, σπιτιών) akcentują końcówkę.
  • το μάθημα μας -> το μάθημά μας — wyraz akcentowany na trzeciej sylabie od końca dostaje drugi akcent, gdy następuje po nim słaba forma zaimka.

Wskazówki

  • Ucz się każdego rzeczownika rodzaju nijakiego w parze: forma podstawowa + dopełniacz, w liczbie pojedynczej i mnogiej (το σπίτι - του σπιτιού · τα σπίτια - των σπιτιών). Ponieważ mianownik, biernik i wołacz się pokrywają, te cztery formy to cała deklinacja.
  • Użyj końcówki jako drzewa decyzyjnego: -μα i -σιμο → dodaj -ματ-; -ος → -ους / -η / -ών; -ι → -ιού / -ιών; -ο → -ου / -α / -ων.
  • Zawsze, gdy tworzysz dopełniacz, sprawdź akcent, zanim go zapiszesz: μάθημα → μαθήματος → μαθημάτων, αυτοκίνητο → αυτοκινήτου. Zobacz Zasadę trzech sylab i przesunięcie akcentu.
  • Jeśli wyraz brzmi obco, kończy się na spółgłoskę (γκαράζ, ασανσέρ, μπαρ) albo na akcentowaną samogłoskę (μετρό, σινεμά), traktuj go jako nijaki i nieodmienny, a całą pracę gramatyczną zostaw przedimkowi.
  • Przymiotnik nadal odmienia się wokół nieodmiennego rzeczownika: ένα μεγάλο πάρτι → δύο μεγάλα πάρτι.
  • Dopełniacze liczby mnogiej rodzaju nijakiego na -ιών, -μάτων, -ών są częste w mowie (των παιδιών, των μαθημάτων, των λαθών); nie unikaj ich tak, jak czasem unikasz niektórych dopełniaczy liczby mnogiej rodzaju żeńskiego.
  • το πρόβλημα, το σύστημα, το πρόγραμμα i wszystkie ich krewne na -μα to ten sam paradygmat — naucz się μάθημα raz, a masz setki wyrazów.