In short

A subordinating conjunction (omdat, dat, als, terwijl, hoewel…) opens a dependent clause (a bijzin) and kicks the finite verb to the very end of that clause. If the bijzin comes first, the main clause that follows must invert (verb before subject): Omdat ik moe ben, ga ik naar bed.

The rule

A subordinating conjunction (“onderschikkend voegwoord”) attaches a clause that cannot stand on its own to a main clause. Unlike the coordinating conjunctions from lesson 12 (en, maar, of, want, dus), a subordinating conjunction changes the word order: the conjugated (finite) verb jumps to the end of its clause.

Pattern: … [conjunction] + subject + (rest) + FINITE VERB

Ik ga naar bed   omdat   ik   moe   ben.
(main clause)            subj  rest  verb-at-the-end

If there are two verbs in the bijzin (e.g. a modal + infinitive, or perfect tense), they cluster at the end. Both orders are accepted in the perfect (ben gegaan / gegaan ben), but auxiliary-first (ben gegaan) is the safe default to learn here - it is the order used in the examples below:

Ze blijft thuis   omdat   ze   ziek   is geweest.
Hij belt   als   hij   tijd   heeft.
Ik weet   dat   je   morgen   moet werken.

The most useful subordinating conjunctions:

want vs. omdat - both mean because, but they are different word types:

Ik blijf thuis want ik ben moe. = Omdat ik moe ben, blijf ik thuis.

als vs. toen - both can translate as when, but:

• toen = one specific moment in the past (Toen ik klein was…).
• als = the future, conditions, or repeated past (“whenever”): Als het regende, gingen we met de bus = whenever it rained, we took the bus.

Forms & patterns

1. Main clause first - just add the bijzin; the main clause is unchanged:

2. Bijzin first -> main clause INVERTS. The whole bijzin counts as one element (position 1), so the main-clause verb must come right after the comma, before its subject. This is the same V2 / inversion rule as in lesson 6.

Mnemonic for the boundary: … verb-of-bijzin , verb-of-hoofdzin … - the two finite verbs end up next to each other across the comma (“verb-comma-verb”).

3. Indirect questions - the question word itself works as the conjunction, so the verb still goes to the end (no inversion inside the sub-clause):

For yes/no indirect questions there is no question word, so use of (= whether): Ik vraag me af of het waar is.

Examples

Common mistakes

• Ik blijf thuis omdat ik ben moe -> Ik blijf thuis omdat ik moe ben - after omdat the finite verb must go to the end.
• Omdat ik moe ben, ik ga naar bed -> Omdat ik moe ben, ga ik naar bed - bijzin first means the main clause inverts (verb before subject).
• Ik blijf thuis omdat ik ben moe want ik werk -> use want OR omdat, not mixed; and don’t confuse them: want keeps verb in position 2, omdat sends it to the end, and want can’t start a sentence.
• Als ik klein was, brak ik mijn arm -> Toen ik klein was, brak ik mijn arm - a single past event needs toen, not als.
• Ik weet niet waar woont hij -> Ik weet niet waar hij woont - an indirect question is a bijzin: no inversion, verb to the end.
• Ze vraagt dat ik kom -> Ze vraagt of ik kom - report a yes/no question with of (whether), not dat.

Tips

• want -> omdat conversion: anything you can say with want (verb in pos. 2) you can also say with omdat (verb to the end) - and only omdat can move to the front.
• toen = then-in-the-past, one shot. If you could add “whenever” or “if” in English, use als; if it’s a single finished past moment, use toen.
• Verb-comma-verb hook: when the bijzin comes first, you’ll hear two verbs back-to-back across the comma (…ben, ga ik…). If they aren’t touching, your inversion is wrong.
• An indirect question is just a bijzin in disguise: keep the question word, drop the inversion, push the verb to the end.