Με λίγα λόγια

Ο αόριστος (pretérito indefinido) είναι ο χρόνος για ολοκληρωμένες ενέργειες στο παρελθόν που θεωρούνται ως σύνολο: Ayer comí paella. Μάθετε τις ομαλές καταλήξεις -é / -í, μερικές αλλαγές στην ορθογραφία στον τύπο του yo, και ένα συμπαγές σύνολο ανώμαλων θεμάτων (tuve, hice, fui).

Ο κανόνας

Χρησιμοποιήστε τον αόριστο για μια ενέργεια που είναι ολοκληρωμένη και θεωρείται ένα ενιαίο, οριοθετημένο γεγονός: Ayer comí paella (Χθες έφαγα παέγια). Είναι ο χρόνος για την αφήγηση μιας ακολουθίας παρελθοντικών γεγονότων — Me levanté, desayuné y salí de casa — και συνδυάζεται με δείκτες ολοκληρωμένου χρόνου: ayer, anoche, la semana pasada, el año pasado, en 2010, hace dos años.

Ομαλές καταλήξεις. Αφαιρέστε το -ar/-er/-ir και προσθέστε τις καταλήξεις. Σημαντικό: τα -er και -ir μοιράζονται τις ίδιες καταλήξεις:

Οι τύποι yo (-é/-í) και él (-ó/-ió) παίρνουν γραπτό τόνο — αν τον παραλείψετε, αλλάζετε το πρόσωπο ή τον χρόνο. (Σημειώστε ότι τα hablamos / vivimos μοιάζουν πανομοιότυπα με τον ενεστώτα· τα συμφραζόμενα αποφασίζουν.)

Αλλαγή στην ορθογραφία στον τύπο του yo. Για να διατηρηθεί ο ήχος, τα ρήματα σε -car/-gar/-zar προσαρμόζονται πριν από το -é:

• -car -> -qué: buscar -> busqué, tocar -> toqué
• -gar -> -gué: llegar -> llegué, pagar -> pagué
• -zar -> -cé: empezar -> empecé, cruzar -> crucé

i -> y στο τρίτο πρόσωπο. Στα ρήματα σε -er/-ir των οποίων το θέμα λήγει σε φωνήεν, το άτονο i γίνεται y: leer -> leyó, leyeron· oír -> oyó, oyeron· caer -> cayó, cayeron. Τα υπόλοιπα πρόσωπα κρατούν το i, αλλά μετά από θέμα σε a, e ή o σχηματίζει δική του συλλαβή και παίρνει τόνο: leí, leíste, leísteis· oí, oímos, oísteis.

Τύποι και δομές

Ανώμαλος αόριστος (ισχυρός). Μια βασική ομάδα έχει ανώμαλο θέμα συν ένα ειδικό σύνολο άτονων καταλήξεων (-e, -iste, -o, -imos, -isteis, -ieron):

Το hacer γίνεται hizo (c -> z πριν από o). Τα θέματα που λήγουν σε -j (decir, traer, conducir -> conduje) χάνουν το i στον τύπο του ellos: dijeron, trajeron (όχι dijieron). Ένα ρήμα χτισμένο πάνω σε ένα από αυτά κρατάει το θέμα του: proponer -> propuse, obtener -> obtuve, mantener -> mantuve, atraer -> atraje· και κάθε ρήμα σε -ducir ακολουθεί το conducir: traducir -> traduje, tradujeron.

Εντελώς ανώμαλα. Τα ser και ir μοιράζονται τον ίδιο αόριστο (τα συμφραζόμενα τα ξεχωρίζουν)· τα dar και ver είναι σύντομα:

Τα fui, fue, di, dio, vi, vio είναι μονοσύλλαβα, άρα δεν παίρνουν γραπτό τόνο: dio, ποτέ dió· fue, ποτέ fué· vio, ποτέ vió.

Παραδείγματα

Συχνά λάθη

• hablo έναντι habló — το hablo = «μιλάω» (ενεστώτας), το habló = «μίλησε» (αόριστος)· ο τελικός τόνος είναι ολόκληρη η διαφορά.
• hació -> hizo — το hacer είναι ανώμαλο (θέμα hic-/hiz-), οπότε ο τύπος του él είναι hizo, όχι το ομαλό «hació».
• tení / poní -> tuve / puse — μην προσθέτετε ομαλές καταλήξεις στο κανονικό θέμα· τα ανώμαλα ρήματα χρησιμοποιούν το ειδικό τους θέμα με άτονες καταλήξεις.
• dijieron -> dijeron — ένα θέμα σε j (decir, traer, conducir) χάνει το i στον τύπο του ellos.
• llegé -> llegué — τα ρήματα σε -gar προσθέτουν u πριν από -é για να διατηρήσουν τον σκληρό ήχο g.
• leó -> leyó — ανάμεσα σε δύο φωνήεντα το άτονο i γίνεται y.
• oisteis -> oísteis — εκτός τρίτου προσώπου το i παραμένει, και μετά από θέμα σε a, e ή o χρειάζεται τον τόνο του (leí, leíste, oímos).

Συμβουλές

• Δύο θέσεις τόνου στα ομαλά παραδείγματα: -é (yo) και -ó (él/ella). Δεν είναι προαιρετικοί.
• Ο ανώμαλος αόριστος είναι άτονος στην τελευταία συλλαβή — tuve/tuvo, hice/hizo, vine/vino — άρα χωρίς γραπτό τόνο, σε αντίθεση με hablé/habló· δεν παίρνει τόνο ούτε το μονοσύλλαβο fui, fue, di, dio, vi, vio.
• Μάθετε τα ser και ir ως ένα σύνολο: ο αόριστός τους είναι πανομοιότυπος (fui, fuiste, fue…).
• Η αλλαγή ορθογραφίας -car/-gar/-zar επηρεάζει μόνο τον τύπο του yo (busqué, llegué, empecé)· τα υπόλοιπα είναι ομαλά.
• Χρησιμοποιήστε τον αόριστο όταν η ενέργεια είναι ολοκληρωμένη και χρονολογημένη: ayer, anoche, la semana pasada, el año pasado.