Tryb oznajmujący czy łączący: opinia i wątpliwość

B1 Indicativo y subjuntivo: opinión y duda 40 / 49

W skrócie

Przy czasownikach opinii i aktywności umysłowej granica przebiega między pewnością a wątpliwością: stwierdzenie wymaga trybu oznajmującego, a wątpliwość, zaprzeczenie albo zwykła możliwość — trybu łączącego. Więc Creo que tiene razón, ale No creo que tenga razón.

Zasada

Gdy przedstawiasz treść zdania po que jako realną / znaną, użyj trybu oznajmującego. Gdy ją kwestionujesz, zaprzeczasz jej albo tylko dopuszczasz jako możliwą, użyj trybu łączącego. Słowo no często zmienia tryb.

Krok 1 — Czasowniki opinii (creer, pensar, parecer, suponer, imaginar):

  • Twierdząco -> tryb oznajmujący (stwierdzasz coś): Creo que tiene razón. Me parece que está bien.
  • Przecząco -> tryb łączący (wstrzymujesz się od stwierdzenia): No creo que tenga razón. No me parece que esté bien.

Krok 2 — Wątpliwość, zaprzeczenie, negacja faktu -> zawsze tryb łączący: dudar que, no estar seguro de que, negar que, no es verdad / cierto que:

Dudo que venga. — Wątpię, żeby przyszedł. > No es cierto que estén casados. — To nieprawda, że są małżeństwem.

Krok 3 — Możliwość i prawdopodobieństwo -> tryb łączący: es posible que, es probable que, puede (ser) que, es imposible que:

Es posible que llueva. — Może padać. > Puede que no lo sepan. — Może nie wiedzą tego.

Krok 4 — Pewność -> tryb oznajmujący: es verdad que, es evidente que, está claro que, es seguro que, estoy seguro de que, no hay duda de que:

Es evidente que estás cansado. — To oczywiste, że jesteś zmęczony. > Está claro que no quiere. — Jasne, że nie chce.

Krok 5 — quizá(s), tal vez, probablemente, posiblemente dopuszczają oba tryby: tryb łączący podkreśla wątpliwość, tryb oznajmujący — prawdopodobieństwo (Quizás venga w porównaniu z Quizás viene). Ale a lo mejor zawsze bierze tryb oznajmujący (A lo mejor viene).

Pytania. Bezpośrednie ¿Crees que…? zwykle zachowuje tryb oznajmujący (¿Crees que vendrá?), bo pytasz o fakt.

Zdarzenie przeszłe. Tryb wybiera się tak samo; zmienia się tylko czas. Tam gdzie stwierdzenie bierze czas przeszły złożony (Creo que ha llegado), słowo-sygnał trybu łączącego bierze haya + imiesłów: No creo que haya llegado, Es posible que se haya perdido (lekcja 47).

Formy i schematy

Słowo-sygnałTrybPrzykład
creer / pensar / parecer que (twierdząco)tryb oznajmującyCreo que viene.
no creer / no pensar quetryb łączącyNo creo que venga.
dudar que, negar quetryb łączącyDudo que venga.
no dudar que, no negar quetryb oznajmującyNo dudo que viene.
es posible/probable que, puede quetryb łączącyEs posible que venga.
es verdad/evidente/claro que (twierdząco)tryb oznajmującyEs verdad que viene.
no es verdad/evidente quetryb łączącyNo es verdad que venga.
quizás, tal vezdowolnyQuizás venga / viene.

no zmienia tryb:

Twierdząco -> tryb oznajmującyPrzecząco -> tryb łączący
Creo que es fácil.No creo que sea fácil.
Es verdad que sabe.No es verdad que sepa.
Está claro que puede.No está claro que pueda.
Estoy seguro de que viene.No estoy seguro de que venga.

Przykłady

EspañolPolski
Creo que Ana tiene razón.Myślę, że Ana ma rację.
No creo que Ana tenga razón.Nie sądzę, żeby Ana miała rację.
Dudo que lleguen a tiempo.Wątpię, żeby przyjechali na czas.
Es posible que haya huelga mañana.Możliwe, że jutro będzie strajk.
Es evidente que estás agotado.To oczywiste, że jesteś wyczerpany.
No es verdad que estemos perdidos.To nieprawda, że jesteśmy zagubieni.
Quizás vengan a la fiesta.Może przyjdą na przyjęcie.
Puede que no lo sepa todavía.Może jeszcze tego nie wie.

Typowe błędy

  • No creo que tiene razón -> No creo que tenga razón — zaprzeczenie creer usuwa stwierdzenie, więc zdanie wymaga trybu łączącego.
  • Creo que tenga razón -> Creo que tiene razón — twierdzące creer stwierdza fakt; użyj trybu oznajmującego.
  • Es posible que viene -> Es posible que venga — możliwość (es posible/probable, puede que) zawsze wymaga trybu łączącego.
  • Es verdad que venga -> Es verdad que viene — pewność (es verdad/evidente/claro) jest stwierdzeniem; użyj trybu oznajmującego.
  • Dudo que tiene razón -> Dudo que tenga razón — dudar i negar kwestionują albo zaprzeczają, więc wymuszają tryb łączący.
  • No es verdad que viene -> No es verdad que venga — zaprzeczenie wyrażenia pewności (no es verdad / no es evidente que) zmienia je na tryb łączący.

Wskazówki

  • Zasada w jednym zdaniu: stwierdzasz -> tryb oznajmujący; kwestionujesz, zaprzeczasz albo tylko dopuszczasz -> tryb łączący.
  • Uważaj na no: zmienia tryb. Creo que (oznajm.) staje się No creo que (łącz.); Es verdad que staje się No es verdad que; a zaprzeczenie wątpliwości albo zaprzeczenia zmienia to z powrotem (No dudo que / No niego que + tryb oznajmujący).
  • Możliwość liczy się jak wątpliwość: es posible/probable que i puede que nigdy nie biorą trybu oznajmującego, nawet tam, gdzie angielskie „it’s probable that he is…” brzmi jak fakt.
  • quizá(s) / tal vez / probablemente pozwalają wybrać (tryb łączący = mniejsza pewność), ale a lo mejor zawsze bierze tryb oznajmujący.
  • Wyrażenia pewności (es evidente, está claro, es seguro) są stwierdzeniami -> tryb oznajmujący; zaprzecz im, a przejdą na tryb łączący.